Sabit Rahman'ın doğumunun üzerinden 116 yıl geçti

Sabit Rahman, 20. yüzyıl Azerbaycan edebiyatı, kültürü ve sanatında önemli yer tutan sanatçılardan biridir. Yazar, oyun yazarı ve senarist olarak yaşadığı dönemin sosyo-politik süreçlerini eserlerine yansıttı Bugün yazar, oyun yazarı, Azerbaycan'ın Emektar Sanatçısı Sabit Rahman'ın doğumunun 116. yıl dönümü Modern Azerbaycan komedisinin yaratılmasında ve geliştirilmesinde özel hizmetleri olan Sabit Rahman, 1938 yılında "Düğün" komedisini yazdı. "Oyuncak" bir düğün olarak karşılansa da Sabit Rahman'ın yazdığı "Oyuncak"ın gerçek özünü bilmek için büyük imparatorluğun çöküşünü beklemek gerekiyordu Merhum edebiyat eleştirmeni Yashar Garayev şöyle yazmıştı: "Bu kadar neşeli, neşeli ve neşeli bir "Düğün"ün 1938'de "37"den hemen sonra ortaya çıkabilmesine ve kulağa nasıl bu kadar gürültülü gelebilmesine her zaman şaşırmıştım? Bu "Düğün"ün bir yas tatili, veba zamanında bir ziyafet olduğu doğru mu?" Her ne kadar Sabit Rahman, mükemmel bir ideal olarak kabul edilen Sovyet toplumunun eksikliklerine gülerek işaret etse de aslında bu kahkahanın arkasında insanın kaderi vardı. "Düğün" komedisini yazdıktan sonra kendisinin de söylediği gibi: "Yerimin 1937 yazarları arasında olacağını önceden biliyordum. Ama yazar olarak görevimi yerine getirmeyi tercih ettim." Sabit Rahman, olağanüstü yeteneği, farklı düşüncesi ve cesaretiyle sadece yazar ve oyun yazarı olarak değil, senarist olarak da başarılı oldu. Sabit Rahman'ın "Arşın Mal Alan", "O Olsun Bu Olsun", "Köroğlu", "Ahmed Haradadır" filmleri milli sinemamızın en güzel örnekleri arasında yer alıyor. Arşın Mal Alan filminin senaryosunu Sabit Rahman'a okuyan Üzeyir Bey Hacıbeyli'nin şu sözleri de bunu doğruluyor: "Başkası benim kahkahamı hokkabazlığa çevirebilirdi ama sen beyazperdeye hayat verdin." Sabit Rahman büyük bir sanatçı olmasının yanı sıra büyük bir insandı. İyi arkadaşlara sahip olduğu için kendini her zaman şanslı sayıyordu. Halk şairi Resul Rıza onun hakkında şunları yazdı: "Sabit benim için her şeyden önce insan dostluğunun vücut bulmuş halidir. Sabit gibi bir dosta sahip olduğum için gurur duyuyorum" Sabit Rahman 23 Eylül 1970'de Bakü'de ("Azertaj") öldü