Güven Kırılması - NATO için Hayatta Kalma Testi

ABD Başkanı Donald Trump'ın hem Avrupa Birliği ile kalıcı hoşnutsuzluk hem de NATO, işgal edilecek derin ve kalıcı bir krize tırmanmayı tehdit ediyor Özellikle, İran ile çatışmanın ortasındaki Hormuz'ın güvenliğini sağlamak için Avrupa ülkelerinin reddedilmesi “ciddi sonuçlar” yol açabilir. Amerikan başkanının, müttefiklerin yalnızca Washington’a olan bölgesel istikrarın sorumluluğunu değiştirmesi gerektiğini vurguladı ve Donald Trump'ı daha önce hiç görmediklerini belirtti Bir dizi Avrupa ülkesinin hükümetlerinin askeri gemilere Hormuz'ın Strait'teki tankerlere eşlik etmeyi planladıklarını hatırlatıyor. Böylece, Alman Başbakanı Friedrich Merz, böyle bir adım için Berlin'in orada olmayan bir BM, AB veya NATO yetkisine ihtiyacı olduğunu belirtti ve Washington ev sahibiliğe başlamadan önce müttefiklere danışmadı Polonya, çatışmanın güvenliğine doğrudan bir tehdit teşkil etmediğini savundu. “Poland İran'a asker göndermeyecek çünkü bu çatışma doğrudan güvenliğini etkilemez,” dedi Başbakan Donald Tusk. Konuyla ilgili keskin bir açıklama, ABD ve İsrail tarafından başlatılan İran ile savaşı seçmediğini söyleyen Fransız Cumhurbaşkanı Emmanuel Macron'dan geldi ve bu nedenle Hormuz Strait'i korumak için operasyona katılacak. "refusal" ülkelerin sayısı da İngiltere, Güney Kore, Japonya, Avustralya ve diğerleri içeriyordu Aynı zamanda, bu hayati deniz arterinin gerçek ablukası, İran ve ABD-İsrail blokları arasındaki çatışma tarafından ortaya çıktı ve sadece Orta Doğu ülkeleri dahil değil, pek çok ülkenin ekonomilerine etkisi oldu. Yaklaşık 20 milyon ham petrol ve petrol ürünleri ile bir gün barış zamanında strait aracılığıyla taşınır, dünyanın deniz kaynaklı petrol ticaretinin dörtte biri ve küresel tüketiminin beşincisi, kısa vadeli kapanması, petrol fiyatlarının 100 $ üzerinde tutabilir ve uzun bir abluka onları rekor 140-200'a yükseltebilir. Ek olarak, Hormuz'un kapatılması, bölgedeki Katar ve paralyzed deniz trafiğinden 700 malzeme tehdit etti ve dünyayı alternatif rotalara bakmaya zorladı. Bu sadece problemin ekonomik yönüdür Siyasi olarak, yukarıda belirtildiği gibi, durum ABD-NATO ilişkileri üzerinde olumsuz bir etkiye sahiptir. Bu yüzden, Hormuz'un Strait of Hormuz'un geçişine yardım etmeyi reddettiği müttefiklerle karşıtlığını ifade eden Trump, özellikle de “Beni çok hayal kırıklığına uğratan ülkeler var” dedi. Gerçekten beni şaşırtan şey, yardım etmek için onların isteksizliğidir “ Hemen yardımımıza gelmek zorunda kaldılar, çünkü yıllar boyunca onlara yardım ettik. Bazıları bu konuda çok hevesli ve bazıları değil. Ve coşkun seviyesi benim için önemlidir. Benim tavrım şu: kimseye ihtiyacımız yok, Beyaz Saray şefi dedi Aynı zamanda, Amerikan başkanı ortaklarına sert bir mesaj göndermedi. Financial Times’a konuşan, ittifakın geleceğinin “çok kötü” olabileceğini söyledi, eğer müttefikler Hormuz'ın Strait'ini güvenceye almalarına yardımcı olmadı: Kastrait'ten yararlananların güvenlik sağlamalarına yardımcı olması uygun, böylece kötü bir şey orada olmaz. Cevap yoksa negatif ise, NATO'nun geleceği için çok kötü olacağını düşünüyorum Sonuç olarak, ABD yönetimi, strait aracılığıyla gemilere eşlik etmek için uluslararası bir koalisyonun kurulmasını ilan etmeyi planlıyor. Operasyona katılmak için kabul edilen birkaç ülke içerecek olması bekleniyor Prensip olarak, Donald Trump daha önce ittifakı eleştirmiştir: Mart 2016'da bir başkanlık adayı olarak NATO'nun kendisini dışladığını belirtti. ABC ile yapılan bir röportajda, ittifakın terörizmle baş edemeyeceğini ve bu nedenle başka bir organizasyon tarafından reform edilmesi veya değiştirilmesi gerektiğini söyledi: Ben ittifakın artık ilgili olmadığını ve ABD için son derece pahalı olduğunu düşünüyorum. Terörle uğraşmak için yeni bir koalisyon, yeni bir ülke grubu oluşturmamız gerekiyor, çünkü bu sorun kontrolden çıktı Amerikan başkanının derin hayal kırıklığı içinde NATO ortakları olarak şu soruyu sormak yerinde olacaktır: ABD bu örgütün üye ülkelerine karşı ne gibi önlemler alabilir? Taraflar arasında daha fazla iletişimin önemli ölçüde dönüşebileceğine inanıyoruz. Örneğin bloğun bir direği olan ve ittifakın askeri harcamalarının yaklaşık yüzde 70'ini ve Avrupa'nın nükleer şemsiyesini sağlayan ABD, NATO misyonlarına katılımını önemli ölçüde azaltabilir ve üye ülkelerin güvenlik garantilerini zayıflatabilir, toplu savunma kavramını sorgulatabilir ve bu adımları yeni bir Ulusal Güvenlik Stratejisi ile meşrulaştırabilir. Sonuç olarak Avrupa, Washington için daha az öncelikli hale gelecek. Dolayısıyla NATO'nun pazarlık ve baskı unsurları içeren bir ittifaka dönüşmesi göz ardı edilemez. Sonuç olarak, ittifak ülkeleri acil sorunlarını Washington'a güvenmeden özerk bir şekilde çözmek zorunda kalacakları zor bir durumla karşı karşıya kalacaklar ve NATO üyesi ülkelerin çoğunun pek çok zor sorunu var. Ve böyle bir yükü taşıyıp taşıyamayacakları retorik bir sorudur