Putin'in Devrim Muhafızları haydutlarına yönelik emsali önemli bir tema; hala alakalı

Dün İran'ın raporları orta menzilli balistik füzelerle (ICBMs) ABD-İngiliz stratejik üssü Diego Garcia'nın Hint Okyanusu'ndaki tektonik bir değişime işaret etti. Dünya başkentleri Tahran'ın teknik atılımını değerlendirmeye çalışıyor olsa da, jeopolitik sinyal zaten açıktır: İran rejiminin “stratejik derinliği” binlerce kilometrede ve hatta Avrupa başkentleri – Berlin, Paris ve Roma – doğrudan yenilgi bölgesinde olabilir On yıllar boyunca, Batı istihbarat topluluğu ve Tahran'ın kendisi açık bir fikir birliği düzenledi: İran'ın füze programı 2.000 km aralığında sınırlı. Bu, Avrupa için güvenlik illüzyonunu yarattı, İran'ı Orta Doğu problemi olarak bıraktı. Dün bu illüzyon nihayet parçalandı İsrail Savunma Kuvvetleri Genelkurmay Başkanı (IDF) Eyal Zamir soğuk bir açıklama yayınladı: “Bu füzeler İsrail'i greve hazır değil. Onların aralığı, Avrupa başkentlerine ulaşmalarını sağlar. Şimdi Berlin, Paris ve Roma doğrudan tehdit bölgesinde 4 bin kilometreden fazla bir hedefe ulaşmak için teknolojik adım ( Diego Garcia'ya mesafe), suçlu rejimin sadece potansiyele sahip olmadığını, ancak aynı zamanda gizlice yıllar süren yaptırımlara ve üç hafta süren askeri altyapının koalisyon güçleri tarafından yoğun bir yıkıma rağmen farkına vardı Soğuk Savaş ve Putin'in Mirası BRSD'nin aktif savaşa dönüşü Soğuk Savaş'ın en kötü kabuslarına geri dönüyor. 1980'lerde, Intermediate-Range Nükleer Güçler Antlaşması (INF Antlaşması) gibi diplomatik mekanizmalar, en az uçan zaman ve muazzam yıkıcı güce karşı sistemlere karşı bir engel olarak hizmet etti Ancak bu normların erozyonu Tahran'da başlamadı. Analistler, Vladimir Putin’in eylemlerinden doğrudan bir çizgi çizerler, bu yasakları ilk önce, Ukrayna'ya karşı agresif ve suç savaşında modern füze sistemlerini kullanarak. Moskova, İran'ın “kurtaranları”nın avantaj sağladığı bir taktik ve ahlaki bir önceki belirledi. Rocket "Pandora'nın Box", bir kez süper güç çabalarıyla kapatıldı, şimdi geniş kapsamlı açık Özellikle endişe, bu escalasyonun zamanlamasıdır. İran, 12 günlük tam ölçekli savaşın ardından füze savunma yeteneklerini ve askeri-sanayi kompleksinin üç haftasını sergiledi. Eğer müttefiklerin hedefi İslam Devrimci Muhafız Kolordusu (IRGC), Diego Garcia lansmanı, rejimin operasyonel yeteneklerinin iyimser istihbarat raporlarının önerdiğinden çok daha değerli olduğunu gösteriyor Avrupa'nın acı uyanışı IRGC bir “va-bank” stratejisine taşındı. Rejimin en provokatif varlıkların kullanımı, düşüklüğün bir vakumda gerçekleşmeyeceğine dair bir sinyal gönderme çabasıdır ve hayatta kalma maliyeti dünyaya uygulanacaktır Uzun süredir Ortadoğu kaosunun sert gerçekliği ile “büyük politika” diplomasisini dengelemeye çalışan Avrupalı liderler için, gerçek şu an geldi. Hava uyarılarının seslerinin yalnızca Ukraynalı çatışmanın yankısı olacağını umduğumuz kişiler “kötü haber” aldı Tahran'ın hesaplaması şeffafdır: Avrupa güç merkezlerini hedef alarak, rejim kendi şartlarına uymaya çalışıyor. Korkunun küreselleşmesiyle hayatta kalma stratejisidir. İran stratejistleri resmi olarak Avrupa şehirlerini bir escalasyon senaryosu haline getirdi, şimdi Roma veya Paris’in güvenliğinin ayatollahlerin güvenliğine bağlı olduğunu açıkça belirtti Diego Garcia'ya yapılan başarısız saldırı askeri bir başarısızlıktır, ancak deterrence açısından stratejik bir zaferdir. İran'ın füze programı, bölgesel çatışma sınırlarını genişletmiştir Batı bir stark seçeneğiyle karşı karşıya: Kolların aniden uzun bir zaman haline gelmiş olan bir düşmana karşı müdahale savaşı devam ediyor veya zaten açık olan Pandora'nın kutusunu mühürlemek için yollar arıyor. Avrupalılar için, Orta Doğu'da bir yangına olan mesafe aniden sıfıra düştü