Neden Sagrada Familia'nın hâlâ tamamlanmış olduğu söylenemiyor?

Özbekistan, Tashkent - AN Podrobno.uz. Sadece bir hafta önce, 10 Haziran'da, tarihi bir olay Barselona'da gerçekleşti ve Katalonya'nın başkenti neredeyse 144 yıldır bekliyordu: resmen Sagrada Familia'nın en yüksek noktasının inşaatının tamamlanmasını ilan etti - İsa Mesih'in kulesi. Ünlü uzun vadeli inşaatçı Antonio Gaudí sonunda son silhouette'i buldu ve merkezi kuleyle taçlanan dev haç şimdi şehirde herhangi bir yerden görünür Ortalama turist için, bu büyük bir sefil projesinin finaline benziyor. Bununla birlikte, mimarlar ve Basilica Konseyi için, İsa'nın 172.5 metre kulesinin tamamlanması sadece en karmaşık ve yüksek aşamanın tamamlanmasıdır, bütün katedral değil. Barcelona'da gerçekten ne oldu ve neden hala uzun bir yol? Bu mimari sınırın nasıl çalıştığını konuşalım Sagrada Familia şimdi Almanya'daki Ulm Katedrali'nden daha uzundur ve bu da on yıllardır dünyanın en yüksek kilise binasının statüsünü korudu. Aynı zamanda, sıkı bir kısıtlama başlangıçta ortaya çıktı - tapınak şehirdeki bir sonraki kapı olan Montjuïc Dağı'nın altında olmalıdır. Sonuç olarak, kule 172.5 metreye ulaştı - tapınak için bir kayıt yüksekliği, ancak Barselona'nın doğal baskınının altında. Bu durumda, sadece kayıt önemli değil, aynı zamanda projenin eski mantığı da, insan yapısının doğanın yarattığı şeyle tartışmaması gerektiğine göre Gaudí ile başlamadı Sagrada Familia, Antonio Gaudí veya mimari bir deney fikri ile başlamadı. İnşaatın kurucusu Barselona kitapçı ve dini aktivist Josep Maria Bocabella idi. Loreto'ya bir geziden sonra, İtalya, Barselona'daki Sagrada Familia'nın bir kilisesini inşa etme fikrinden ilham aldı. 1881'de toplanan bağışlar, Barselona'daki Eixample bölgesinin bir parçası olan San Marti de Provenwives'ın eski belediyesinde yaklaşık 12.8 bin metrekare satın aldı Projenin ilk mimarı diocesan mimar Francisco de Paula del Villar seçildi. Onun projesi çok daha tanıdıktı: Neo-Gothic, işaret pencereler, amatresses, şifre, yüksek zil silhouette. 19 Mart’ta, projenin ilk taşı ortaya çıktı. Bir yıl sonra, maliyet ve inşaat kararları üzerindeki anlaşmazlıklar nedeniyle, Villar projeyi bıraktı. Onun yerinde 31 yaşında olan genç bir mimar davet etti Ana çocuğu önünde Gaudí kimdi? Gaudí Sagrada Familia'yı aldığında, kartpostalları ve mıknatıslarla henüz bir efsane değildi. 1878'de Mimarlık Okulu'ndan mezun oldu ve sadece sipariş aldı. Erken eserler Barselona'daki Plaza Real ve Plaza Palau için lanterns içeriyordu. Bu bir şehirdi, neredeyse uranyumlu bir çalışmaydı, ancak zaten Gaudí karışık işlevi ve sembolülükte - örneğin, Katalan başkentinin ticari karakterine bir referans olarak Merkür'ün bir kaskı koydu Bir başka önemli deneyim, Gaudí'nin 1878 ve 1882 arasında çalıştığı Mataro'daki işçi kooperatifiydi. İşçiler için bir fabrika, konut ve sosyal altyapı projesiydi. Tamamen uygulanmadı, ancak mimar daha sonra dilinin bir parçası haline gelen tasarım çözümleri denedi. Hemen hemen hemen aynı anda, Visense House üzerinde çalışmaya başladı, bugün açıkça ilk Gaudí'yi gösteriyor: çok fazla pottery, hantal motifler, cesur renkler ve cephe yapmak arzusu bir uçak değil, canlı bir yüzey. Bu, Sagrada Familia ders kitabından muhteşem bir dahi gitmedi, ancak birkaç farklı deneyimle genç bir mimara Başka birinin projesi hakkında tam olarak ne değiştirdi? Gaudí, Villar'ın işini demolamadı, ancak yavaş yavaş projeyi tamamen farklı bir sisteme dönüştürdü. Standart bir neo-Gothic tapınağı yerine, binayı taş bir hikaye olarak tasarladı. Nihai program 18 kuleye sahip olmalıdır: 12 elçilere adanmış, dördü Atinalı Mary'ye ve İsa Mesih'e en yüksek. Üç cephe, Hristiyanlığın tarihini üç parça olarak okumalıdır: Noel, Tutku ve Zafer. Bu sadece güzel bir cephe ile bir kilise değildir, ancak on yıllardır inşa edilen tüm semboller ansiklopedi Gaudí'nin hayatı boyunca, proje hala mevcut ölçeğinden uzaktı. 1885 yılında, St. Joseph şapel katedralin şifresinde açıldı ve ilk kütle yapıldı. 1891 yılında, çalışma Nativity cephesinde başladı, her şeyden en "Gaudy", çünkü mimar planı ve yürütmenin bir kısmını şahsen kontrol etti. 1914 yılında, aslında başka emirleri terk etti ve sadece tapınakta odaklandı. In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In In 1925 yılında, Nativity cephesinde St. Barnabas Kulesi tamamlandı - Gaudí neredeyse tamamlandı Ustanın ölümünden sonra inşaat Gaudí'nin ölümü genellikle bir kentsel parable olarak anlatılır. 7 Haziran 1926'da mimar Barselona'da yürürken bir tramvay tarafından vuruldu. Shabby kıyafetleri nedeniyle, fakir bir adam için yanılıyordu, hemen gelmedi ve hastanede daha sonra tespit edildi. 10 Haziran'da öldü ve Sagrada Familia'nın şifresinde gömüldü. O zamanlar projenin dörtte birinden daha az tamamlandı Yazarın ölümünden sonra, inşaat sitesi tüm bir proje olarak birkaç kez kaybolabilir. 1936 yılında İspanyol İç Savaşı sırasında, şifre hasar gördü, atölye yakıldı, bazı sıva modelleri ve çizimler parçalandı veya yok edildi. Böyle bir mimarlık için neredeyse bir felaket oldu: Gaudí sadece çizimlerle değil, aynı zamanda şekli ve oranları anlayabilir üç boyutlu modeller ile de çalıştı. Daha sonra, mimarlar fikri tam anlamıyla parçalardan, fotoğraflardan, yayınlardan ve hayatta kalan parçaları topladılar Neden proje bu kadar uzun sürüyor? Bunun nedeni İspanya'nın basitçe "başlangıç bitirme" tapınak olduğu değil. Sagrada Familia aslında özel bir finansal modele sahipti: bağışlarda inşa edilmiş kırmızı boş bir tapınaktı. Bunun altında devlet bütçesi yoktu. Biletler ana yakıt haline geldi: 2025 yılında, yaklaşık 5 milyon kişi basılica'yı ziyaret etti ve çalışmaya devam etmek için yardımcı olan giriş ücretleridir. salgın sadece planın ne kadar kırılgan olduğunu gösterdi: Turizm çökmüş, gelirler çökmüş ve 2026 tarafından büyük işleri tamamlamak için bir plan revize edilmesi gerekiyordu Ayrıca bir bürokratik detay da vardır: Sagrada Familia sadece 2019'da tam teşekkküllü bir modern inşaat izni aldı - işe başlamadan 137 yıl sonra. Bundan önce, proje tarihsel gri bölgede var: XIX yüzyılda başladı, şehir, bölge ve inşaat prosedürleri farklı olduğunda Mühendislik karmaşıklığı da ortadan kayboldu. Gaudí, arşivleri ve yükleri hesaplamak için zincir ve yüklerle süspansiyon modellerini kullandı. Bugün, çözümleri dijital modelleme diline çevrilir, taş, beton, çelik, seramiklerin ve karmaşık bir lojistik, yaşayan bir şehrin merkezinde tercüme edilir. Aynı zamanda, inşaatçılar sadece yeni parçalar inşa etmek zorunda değil, sürekli olarak planı devam ettiklerini ve Gaudí adı altında yeni bir tapınak hesaplamadıklarını kanıtlamaktadır Üç cephe - üç hikaye Sagrada Familia sadece kulelerden ibaret değildir. Onun anlamı üç büyük cephede, her biri Hıristiyan tarihinin ayrı bir bölümünü anlatıyor Noel cephesi, tapınağın Gaudí'ye en yakın parçasıdır. 1891 yılında inşa edilmeye başladı ve yaşamın başlangıcı olarak tasarlanmıştır: Mesih, hayvanlar, bitkiler, ev detayları, insanların rakamları. Çok yoğun bir rahatlama var ve neredeyse boş bir yer yok. Gaudí, cepheyi dini bir hikaye olarak okumak için kötü bir insan bile istedi Tutku cephesi Gaudí'nin ölümünden sonra inşa edildi, bu yüzden daha fazla tartışmaya neden oldu. Onun rakamları keskin, çizgiler sert, uzay drier. Heykelsel program Josep Maria Subirax tarafından yaratıldı ve Noel'in cephesine çok modern görünüyordu. Ama tam tersine mantık var: bir cephe doğum anlatıyor, yargı, acı ve haç hakkında diğer. Sagrada Familia tam olarak bu intonasyonların çarpışmasında çalışır ve tüm tarafların aynı güzelliği üzerinde değildir Zafer cephesi en büyük ve son kısım olmalıdır. Hala eksik ve şu anda tapınak zaten yazılmış ve trajik bir orta olan bir kitap gibidir, ancak son bölüm olmadan. Klasik heykel sahneleri yerine, anıtsal kompozisyonları yedi sütunla içeriyor ( Kutsal Ruh’un armağanlarını) ve “Babamız” ve ölümlü günahlarımız Neden içeride normal bir katedral gibi görünmüyor Dışarıda, tapınak genellikle kulelerle garip bir silhouette olarak algılanır, ancak etkisi daha tam olarak düzenlenir. sütunlar sıradan destek olarak durmaz, ancak dallarda üstteki ayrım. Stained cam pencereleri kartinal noktaları üzerinde çalışır: soğuk mavi ve yeşil tonlar sıcak kırmızı ve portakal tarafından değiştirildi, bu yüzden günün farklı zamanlarında iç farklı görünüyor. Bu bir müze aydınlatması değil, mimarinin bir parçası. Gaudí alanı hesapladı, böylece ışık sadece içeri girmedi, ancak tapınaka baktı 2010 yılında, Papa Benedict XVI küçük bir basilica olarak onu destekledi, ancak inşaat hala devam etti. O zamandan beri, bazilica bir tapınak, inşaat sitesi, müze ve turist sitesi olarak aynı anda hareket eder. Tüm proje bu çatışmada yaşıyor: daha fazlası insanlar gelir, ne kadar hızlı inşa ederseniz, tapınağın etrafındaki alan o kadar çok kuyrukların, hediyelik eşyaların ve sürekli hareketin olduğu bir alana dönüşür Sagrada Familia çevresinde pek çok efsane birikmiştir ve bunların hepsi doğru değildir. Örneğin internette cephedeki "astronot" hakkında sık sık tartışmalar yapılıyor, ancak ünlü astronot figürü burada değil, 1990'larda restorasyon sırasında eklendiği Salamanca'daki Yeni Katedral'de bulunuyor. Sagrada Familia bu tür söylentileri kolayca çekiyor çünkü bu güne kadar inşa edilmeye devam ediyor: insanlar cephelerde her şeyin görünebileceğini düşünüyor. Aslında yeni unsurlar programın geneliyle tutarlıdır ve en zor tartışma fantastik ayrıntılarla ilgili değil, modern devamın Gaudí'ye ne kadar karşılık geldiğiyle ilgilidir Bu tartışma yeni değil. 1965 yılında aralarında Le Corbusier, Joan Miró ve Ricardo Bofill'in de bulunduğu bir grup sanatçı ve mimar, inşaatın eski haliyle devam etmesine karşı çıktı. İddiaları basitti: Eğer yazar ölürse ve bazı materyaller yok edilirse, halefler kaçınılmaz olarak Gaudí'yi değil, kendi versiyonlarını yaratırlar. İnşaat yöneticileri farklı yanıt veriyor: Mimar tapınağın yalnızca küçük bir bölümünü göreceğini anladı ve gelecek nesillerin işi tamamlayabilmesi için yeterli prensip, model ve talimat bıraktı Peki buna ne zaman bir gün diyecekler? Başlangıçta, ana son teslim tarihi uzun süredir Gaudi'nin ölümünün yüzüncü yılı olan 2026 olarak adlandırılıyordu. Bu tarihin final olmadığı artık açıkça görülüyor. Slava'nın cephesi, merdiveni ve dekoratif çalışmanın bir kısmı hala açık bir sorudur. Uluslararası yayınlarda, şehrin kararlarına, finansmanına ve inşaat hızına da bağlı olsa da, yeni bir hedef olan 2035'ten giderek daha fazla bahsediliyor Bu nedenle Sagrada Familia bugün nadir bir konumdadır. Ortalama bir izleyici için film neredeyse bitmiş gibi görünüyor ve hatta bir dünya rekoru bile kırmış durumda. Mimarlar ve inşaatçılar için bu, henüz çözülmemiş belirli görevleri olan tamamlanmamış bir projedir. Ve Barselona için bu artık sadece bir tapınak değil, bir buçuk yüzyıl sonra, etrafında başka bir şehir büyümüşse, bir rüyanın inşasını kelimenin tam anlamıyla tamamlamanın mümkün olup olmadığına dair bir tartışma