Almatı'da 40 yıllık deneyime sahip çocuk doktoru, mesleğinin kendisine neler öğrettiğini anlattı

Profesör ve tanınmış doktor Adil Katarbayev, 1986'da bir çocuk doktoru olarak çalışmaya başladı ve diplomasını bağımsız Kazakistan'da aldı - diğer tarihi gerçeklikler, her şeyin her zamanki tıp yolu da dahil olmak üzere, her şeyin çökmüş olduğu dönemde. 90'lı yıllarda mesleği terk etmeyenlerden biri, ancak sağlık bakımı ve bilimde kaldı Çocuğunuzun morbiditesinin son 30 yılda nasıl değiştiğini söyleyebilir misiniz? Hangi hastalıklar neredeyse ortadan kayboldu ve hangisini değiştirdi? 40 yıldır tıp alanında çalışıyorum, 35 yıldır çocuk bulaşıcı bir hastalık uzmanı olduğum. Yıllar boyunca çocukluk bulaşıcı patolojisi önemli ölçüde değişti. Enfeksiyon ajanlarının kademeli bir değişikliği var: Daha önce bakteriler lider bir rol oynadıysa, bugün bulaşıcı süreç virüsler ve mantar mikroorganizmalar tarafından giderek daha fazla neden oluyor çarpıcı bir örnek, BP-19 pandemisi, XXI yüzyılın en büyük bulaşıcı meydan okumasıdır. Dünyadaki Enfeksiyonistler ayrıca bakteriye karşı antibiyotike dayanıklı sularda yıllık artıştan endişe duyuyorlar. Bu sorun, modern sağlık bakımı için en ciddi tehditlerden biri haline geliyor Her gün şiddetli vakaları gören bulaşıcı bir hastalık doktoru (tehdit, hepatit, kimoping öksürüğü) profesyonel yanmışlığa sahip midir? bununla nasıl başa çıkıyorsunuz? Her meslekte, yanma meydana gelebilir ve çocukluk bulaşıcı hastalıklar muhtemelen istisna değildir. Bununla birlikte, çalışmalarımın yıllarında, mesleğinden şikayetçi olan veya seçilmiş yollarından pişman olan meslektaşlarıyla karşılaştım. Adalet uğruna, bu yorgunluk demek istiyorum, elbette olur. Ancak, zor herhangi bir çalışma sunan doğal ve geçici bir durumdur Çocuk bulaşıcı hastalıklar özel insanlardır: kalıcı, arkadaş canlısı, saf bir ruh ve meslek için samimi bir adanmışla. Çocukların sağlığı ve yaşamlarından her gün sorumludurlar, yüksek profesyonellik, sabır ve merhamet gösteriyorlar. Bu tür uzmanların toplum tarafından değerli ve saygı gösterilmesi gerektiğine ikna oldum. Onların çalışmaları yeterli bir şekilde ödenmelidir ve sağlık restorasyonu için koşullar tamamen sağlanmalıdır. Sonra doktor profesyonel ömrünü sürdürme fırsatına sahip olacak, işlerini ve insanlara yardım etme arzusuna sahip olacak Bir çocuk bulaşıcı hastalık uzmanı için en önemli karakter özelliği nedir? Bir çocuğun ve yetişkinin tedavisi arasındaki ana fark nedir? Bir çocuk ve yetişkin bulaşıcı bir hastalık uzmanı arasında önemli bir fark olmadığını söyleyebilirim, hepsi sorumlu, samimi ve yüksek nitelikli uzmanlardır. Ve ana fark çocuğun yaş ve anatomik ve fizyolojik özellikleridir. Çocuk bulaşıcı hastalıklar hastanın yaşına göre kararlar alır. Uyuşturucu dozajı, tedavi süresi ve uyuşturucu alma sıklığı yaş ve vücut ağırlığı tarafından belirlenir. Bu özel dikkat ve doğruluk gerektirir Eğer doktor değilseniz, kim olurdun? Bugün kendimi başka bir meslekte hayal edemiyorum. Hayatımın ayrılmaz bir parçası haline geldim ve hemen ailemden sonra en önemli yerlerden birini ele alalım: oğlum Daryn, kızım Ayaulem ve anne Gulnar Tıpın en sık akrabaların ayak izlerini takip ettiğine veya güçlü bir kişisel olayın etkisi altında olduğuna inanılıyor. Sizin için başlangıç noktası neydi? Biliyorsun, büyük ailemizde ilginçti: tüm kardeşlerim tamamen farklı yollar seçti, üniversitelere farklı uzmanlıklar için girdi. 1986 yılında Pediatrik Tıp Enstitüsü'ne gittim. Dürüst olmak gerekirse, yıllar sonra, bana doktora gitmemi söyleyen bir kişi için zor buluyorum. Bunun yerine, içsel, çok çocuklu, hoş olmayan olduklarında sevdiklerine yardım etmek istiyor. Güçlü büyüdüm, nadiren hasta oldum ve bu büyük ölçüde ailemden kaynaklanıyor. Her birimiz özel sıcaklıkla ilgilendiler: rejim, beslenme, fiziksel eğitim, evin etrafındaki yardım Çocukluktan bahsettiniz. Bu, önleme alışkanlığının ailede ortaya çıktığı söylenir. Eve profesyonel felsefenize ne getirdiniz? Annemden öğrendiğim en önemli ders. Aşılarda bir göz tutuyor. Bir "do ya da değil" konuşmamız yoktu. Onun için, aşı sadece tıbbi bir manipülasyon değildi. Bize bir ömür boyu hatırladığım bir cümle anlattı: “Bir aşı alan her çocuk değil.” Aşı ona hastalıktan korumak için sevgili çocuğa verilir.” Bu, bunu düşündüğünüzde çok derin bir mesaj. Şiddet değil, araba yapıyor. Ve şimdi, çocuklarla çalışmak enfeksiyonlar, bu gerçeğin ne kadar alakalı olduğunu görüyorum. Hepimiz sağlıklı büyüdük çünkü zamanında korunduk Vaccination toplum için sıcak bir konudur. Çocukluk enfeksiyonlarının bölümü başkanı olarak, profesyonel bir tatil arifesinde şüpheli ebeveynlere ne diyeceksiniz? Bugün aşı hakkında çok fazla bilgi var. Ne yazık ki, bu bilginin çoğu bilimsel bir temele sahip değildir ve insanları aşıları reddetmeye ikna etmeyi amaçlamaktadır. Bununla birlikte, annemin bu konuda daha iyi söyleyemediği anlaşılıyor: Çocuğunuzu seviyorsanız, onu bulaşıcı hastalıklardan korumak zorundasınız, özellikle de engelliliğe veya ölüme yol açanlar. Bu tür hastalıklar polio, diphtheria ve diğer birçok enfeksiyon içerir Bugüne kadar, insanlığın en iyi zihinleri bulaşıcı hastalıkların aşıdan daha etkili bir şekilde çıkmasını engellememiştir. Aşı enfeksiyonlara karşı korumak için en güvenilir yoldur Tıbbi bir derece almak bir şeydir. Ama birçok doktor mesleği terk ettiğinde bir zamana geldiniz. Üniversiteden mezun olduktan sonra nasıl hissettiniz? Bir diploma almanın sevinci çok büyüktü. Son olarak el, uzun yıllar çalışmanın sonucudur. Ama sonra tarihsel değişiklikler geldi, ünlü 90s. Perestroika birçok insanın yolunu değiştirdi. Ne kadar büyük, yetenekli doktorlar iş yapmaya ve mesleğini değiştirmeye zorlandıklarını gördüm. Bu hayatta kalmaktı. Ama sadık kalan başkaları vardı. Bu insanlar sadece sağlık bakımında çalışmaya devam etmediler, ancak aynı zamanda bilimle meşgul, yeni inceleme ve tedavi yöntemleri arıyorlar. Yollarını seçtim. Pratik çalışma ile paralel olarak, mezun okula gittim, sonra Asfendiyarov Kazak Ulusal Tıp Üniversitesi Almaty'de doktora çalışmalara gittim ve bu aşaması tez savunmamla tamamladım Belki zor dönemde sizi destekleyen bir kişi vardı, pes etmek daha kolay olduğunda? Evet, ve bunu özel sıcaklıkla söylemek istiyorum. Bir sermaye mektubu ile ilk öğretmenim tıp bilimleri doktoru, Profesör Elena Ogai. Daha sonra Çocuk Infectious Diseases Bölümüne, nerede çalışmaya geldim. Onun desteği benim için bir yaşam çizgisi olmuştur. Beni bir çocuktan, bir bilim insanı ve bir öğretmenden uzaklaştırdı. Bu benim öğrencilerime geçmeye çalıştığım şeydir. Genellikle bir doktorun yeteneği hakkında konuşuyoruz, ancak tıpta öğretmenin yeteneği gelecekteki doktorlar nesillerini kurtardığı kadar tasarruf ediyor Karaganda'da, muhtemelen aynı zamanda bulaşıcı hastalıklar için bir sevgi aşılayan parlak öğretmenler ve mentorlar vardı. Bugün, Tıp Günü'nde minnettarlığı kim hatırlıyorsunuz? Madencilik kasabasındaki çalışma yıllar benim için özellikle önemlidir. Bunlar kişiliğin oluşumu ve gelecekteki doktorun bilgi birikimiydi. Bu dönemde profesörler Rosalia Begaidarova ( Tıp Bilimleri Doktoru, Çocuk Infectious Diseases), Bakhyt Kosherova (Doctor of Medical Sciences, Profesör) ve Gulsharbat Alshinbekova (PhD, Associate Professor). Bunlar bir sermaye mektubu olan profesyoneller ve insanlardır ve onlardan öğrenme fırsatına sahip olduğum için gururluyum ve ulusal sağlıkların gelişmesine katkıda bulunuyorum. Bu insanlar bana yakındı, büyük ölçüde bir çocuk bulaşıcı hastalıklar uzmanı seçimimi etkiledi Bugün tıp gününde genç doktorlara ne dilek edersiniz, bulaşıcı hastanedeki bir geçişte sadece adım mı? Kalbimin dibinden tıp işçisinin gününde tüm meslektaşlarının iyi sağlık, mutluluk, refah ve tüm çabalarda başarı diliyorum. Profesyonel yolunuzun parlak ve değerli olmasına izin verin, hastalar - minnettar olun ve toplum sıkı çalışmanızı takdir eder. Ailelerde yeni başarılar, sıcaklık ve refah diliyorum! Ve öğrenciler ve genç doktorlar için, her zaman bir şey diliyorum: Öğretmeninize bakın ve kendinizi sevdiklerine yardım etme arzusunda tutun. Tıpta en doğru pupass Bir cümlede doktorunuzun prensibi nedir? Doktorun temel prensibi, bilgi, vicdan ve merhamet tarafından yönlendirilen hastanın hayatını ve sağlığını korumaktır Ve konuşmanın sonunda, Adil Kairbekovich, bize bir Tıbbi İşçi Günü'nün kişisel olarak ne anlama geldiğini söyle? Bu sadece takvimde bir tarih değil. Bu, mesleğimizin zamansız olduğunu hatırladığımız gün. Tüm perestroikalara, krizlere ve zorluklara rağmen, ana şey değişmemiştir. geldiğinde bela, beyaz önlüklü bir adama ihtiyacımız var. Ve eğer bu kişi 90'larda yıkılmadıysa, öğrencilere ders vermeye ve çocukları tedavi etmeye devam ediyorsa o zaman doğru yerdeyiz