Onlar bizim gururumuz ve tedavi edilemez yaramızdır, şehit kız kardeşlerimizin hatıralarıdır

Bugün Azerbaycan'da Silahlı Kuvvetler Günü. Ülkenin bağımsızlığı ve toprak bütünlüğünün korunmasında eşsiz hizmetleri olan Azerbaycan Ordusu, binlerce kahraman evlat yetiştirmiştir. Bu kahramanların birçoğu Anavatan'ın özgürlüğü ve güvenliği için can vermiş, isimlerini tarihimize altın harflerle yazdırmıştır. Cesaretleri herkes tarafından biliniyor. Ancak kahramanlarımızın ailesinde nasıl bir evlat, nasıl bir kardeş olduklarını, nasıl anılarla yaşadıklarını en iyi yakınları bilir Modern.az sitesi çok sayıda şehit kız kardeşiyle konuşarak kahraman kardeşlerini nasıl hatırladıklarını, yıllar sonra bile yüreklerinde yaşayan anıları, kardeşlerinin onlar için ne kadar manevi anlam taşıdığını öğrendi Şehit asteğmen Cemal İsmayilov'un kız kardeşi Hayala Agamaliyeva, bu günü yani 26 Haziran'ı sabırsızlıkla beklediklerini söylüyor "Çünkü bazen bu tarihte askeri geçit töreni düzenlenirdi ve Cemal de o geçit törenine katılırdı. Televizyonda izledik ve kızlarım, yoldan geçen her askere "amca" demekten mutluluk duyuyorlardı. Şimdi sadece o güzel anıları hatırlıyorum. Cemal benim bu dünyadaki en yakın arkadaşımdı, ağabey gibi koruyucu ve sevgi dolu bir amcamdı. Ondan sonra yetim gibiydim. Hiçbir sevgi, kardeşlerin sevgisinin, bağlılığının yerini tutamaz Çocukluğumuzdan beri çok yakındık. Ortak çıkarlarımız vardı. Birlikte futbol ve film izlemeyi, kitap okumayı severdik. Jamal en önemlisi destanları okumayı ve onların kahramanları gibi davranmayı severdi. Daha sonra Şah İsmail'i keşfettik, o bizim kahramanımız oldu." Muhatabımıza göre Cemal hangi mesleği seçerse seçsin, o mesleğin üstesinden gelirdi: "Bazen rapçi olmayı hayal ediyordu, Deyrman grubunun hayranı olduğu için sonra oyuncu olmak istiyordu. Ona senin Tom Cruise'a benzediğini söyledim. Ama en büyük hayali doktor olmaktı. Asker olup askerde kalmaya karar verdi. Ben ona söylemeden hep çok endişelendim. Barış istiyorduk, o da bizi savaşa hazırlıyordu. Bazen ona savaş olursa seni yalnız bırakmayacağım, oraya geleceğimi söyledim. Güldü. Şöyle dedi: "Sen bekle, ben döneceğim" işinin ağırlığını bize anlatmamaya çalıştı Nisan 2016'da çok korktum. Haber çok üzücüydü, şehitler vardı, Cemal cevap vermiyordu, bütün aile çok üzgündü. Birkaç gün sonra iyi olduğumu yazdı. Dedim ki: "Cemal olduğuna inanmıyorum, her zaman yazdığın kelimeyi bana da yaz." Odun alevinden şunu yazdı: "Krasavitsa". Daha sonra silah arkadaşlarıyla birlikte çekilmiş bir fotoğrafını gönderdi Savaştan sonra o ve kızları bizim okuduğumuz okula geldiler, şimdi ben çalışıyorum. Onu pencereden gördüm. Sanki bir savaştan gelmişim gibi bana sarıldı. Sonra sordum: "Savaş bitti mi?" "Uzun sürmedi" dedi. Sonra kaybetme korkusunu anladım Eylül 2020 bizi sonsuza kadar ayırdı. Sanki o anda sıkışıp kalmışım gibi. O zamanlar bütün dünya renksiz ve gri görünüyordu gözüme. O günden bu yana her yıl eylül ayından Cemal'i bize verdikleri zamana kadar dünyayı gri görüyorum Savaş sırasında onunla yazıştık, beni teselli eden oydu. Onunla en son 14 Ekim'de konuştum. Sadece ağlıyordum ve o beni teselli ediyordu. Dedim ki: "Biliyorsun, geri dönmelisin." O da şöyle dedi: "Her şey çok güzel, merak etmeyin, annemizi, babamızı yalnız bırakmayın." Ben de "Kendin gel, sana ihtiyaçları var" dedim. Sonra ona onu ne kadar sevdiğimi ve geri döneceğine ne kadar inandığımı anlattım." Her gün onun gülen sesini hatırlıyorum ve hala bekliyorum Shahid'in kız kardeşi, ona her zaman "kahramanım" diye hitap ettiğini söylüyor "Onunla her zaman gurur duydum. En yakın sırdaşım ve danışmanımdı Yanına gittiğimde "Yeter, geri dön, anladım ki sensiz hayat olmaz" diyorum. Bazen zamanın acıyı iyileştirdiğini söylerler ama öyle değildir, acı isyana dönüşür. Bazen "Cemal!" Tüm gücümle sesleniyorum. Ama cevap yok Onun bize armağanı özgür topraklarımızdı. Bu onun hayaliydi; Azerbaycan'ı tamamen özgür görmek Cemal Azerbaycan'ı çok seviyordu. 2018'de kendisine şunu sordum: "Ülkeni çok mu seviyorsun?" Dedi ki: "Abla, kanımın her damlasını onun topraklarına akıtacağım." Bu sözleri gururla, gözleri parlayarak söyledi. Ben de dedim ki: "Sev ama hayatta kal, bizimle ol. Çünkü ancak onu bu kadar sevenler vatanını koruyabilir." Jamal her zaman çok iyi bir oğul, erkek kardeş, amca, baba ve amca olmuştur Her gün onu bekliyorum Sesini, bakışını o kadar özledim ki..." Şehit Yarbay Soltan Memmedov'un kız kardeşi Tarifa Memmedova kardeşinin cesur, vatanını ve ailesini her şeyden üstün tutan şefkatli bir insan olduğunu, kalbinin vatan sevgisiyle çarptığını internet sitemize anlattı: "Beni en çok üzen duygu, onunla fazla vakit geçirememek. Çünkü o, Anavatan'a hizmeti her şeyden üstün tutuyordu ve biz de çok geç tanıştık. Ne zaman askeri üniformalı bir asker görsem, kardeşimin de Vatan'a hizmet ediyor olmasından gurur duyardım Benim için 26 Haziran, ülkenin bağımsızlığını ve güvenliğini koruyan askerlere saygı, şehitlerin anısını anmak, gazilerimizin fedakarlıklarını takdir etmek demektir Kardeşim vatanına ve milletine layık bir evlat ve kardeşti. Benim için en değerli anılarımız, birlikte geçirdiğimiz basit ama unutulmaz anlar, samimi sohbetlerimiz ve yüzümüzü gülümseten anılardır Bugün aramızda olmasa da kahramanlığı kalbimde sonsuza kadar yaşayacak. Onun kız kardeşi olmaktan her zaman gurur duyacağım. O benim hem gururum hem de asla iyileşmeyen yaram olarak kalacak." Şehit albay Vugar Yusifov'un kız kardeşi Dünya Yusifova, ağabeyinin henüz lisedeyken profesyonel subay olmak istediğini söyledi "Türkiye'de Yüksek Harp Okulu'nda okuduktan sonra Azerbaycan Özel Kuvvetleri saflarında görev yapmaya başladı. Özel Kuvvetler'de 23 yıl onurla görev yaptı. Bu yıllarda kusursuz hizmetlerinden dolayı defalarca madalyalarla ödüllendirildi. Özel Kuvvetlerin oluşumunda ve güçlendirilmesinde özel hizmetlerde bulundu." Şehidin kız kardeşi, Vugar'ın en büyük arzusunun Karabağ topraklarının işgalden kurtarılması olduğunu söylüyor: "Her zaman şunu söylerdi: "Karabağ topraklarını savaşarak kurtarabiliriz. Bizden sonra gelen genç nesillerin, çocuklarımızın rahat yaşaması için Karabağ topraklarını işgalden kurtarmalıyız." Özel Kuvvetlerde görev yaptığı yıllar boyunca başarılı operasyonlarından dolayı birçok kez ödüllendirildi. Başarılı operasyonu nedeniyle 19 Mart 2020'de albaylığa terfi etti Kardeşim Nisan 2016'daki savaşlara katıldı ve Özel Kuvvetler alayının genelkurmay başkanı olarak savaş operasyonlarına liderlik etti. 4 Nisan 2016 sabahı Talış Tepeleri'nde şehit edildi. Albay Vugar Yusifov, Nisan savaşlarında şehit düşen en yüksek rütbeli subaydı. Onun savaşçıların yanında bulunması Azerbaycan Ordusunda görev yapan tüm subaylara örnek oldu Çalıştığı yıllar boyunca muharebe görevlerini daima gizli tuttu, operasyonlarından asla bahsetmedi. Bu nedenle bazı operasyonlarından haberimiz yoktu. Pek çok başarılı operasyona liderlik ettiğini ancak şehadetinden sonra silah arkadaşları ve sosyal medyadan öğrendik." Röportajımıza göre kardeşiyle arasında sadece iki yaş fark vardı: "Her gün okula birlikte giderdik. Okulda öğrendiğimiz bilgileri birbirimize sorardık, sanki kimin daha iyi okuyabileceğini görmek için yarışıyormuşuz gibi. Çok vatansever bir ruhla büyüdük. Çünkü dedelerimiz gaziydi ve bize hep kahramanlık hikayeleri anlatırlardı. Vugar'ın subay olmasında ve askerlik mesleğini seçmesinde de büyük rol oynadılar. Vugar'ın askeri sanatı sevmesini sağladılar Biz lisedeyken Karabağ savaşı başladı. Ermenilerin Azerbaycan halkına karşı ne gibi dehşetler yaptığını televizyonlardan duyardık. O andan itibaren Vugar'ın tek bir hayali vardı: asker olmak, profesyonel bir subay olarak askeri operasyonlara katılmak. Düşmana karşı büyük bir nefreti vardı. 1993 yılında liseden mezun olduktan sonra asker olma arzusuyla Türkiye'deki Yüksek Harp Okulu'na kabul edildi ve bu okuldan yüksek dereceyle mezun oldu. Bugün kardeşimle her zaman gurur duyuyorum. Onun Vatan sevgisi, hizmetleri ve kahramanlıkları bizim için büyük bir gurur kaynağıdır."