Seni nasıl unutabiliriz?

Anne ve babası aslen Agsu'ludur. Babası demiryolu işçisi olduğu için Hajigabula, Mugan istasyonunun şefi olarak atandı. Zivar Ağayeva, 30 Mayıs 1934'te Hacıgabul'un Garasu köyünde bir demiryolu işçisi ailesinde doğdu. Orta öğrenimini Hacıgabul'da aldı. Lisede okurken edebiyatı ve şiiri seviyordu. Çocukluğundan beri sakinliği, kısıtlaması ve hayalperestliğiyle ayırt ediliyordu. Zivar Hanım anılarında babasının sık sık işe gittiğini söylüyor. İlk şiirlerini tren seslerinde yazdı Ayrıca bu kız güzel resimler çizdi ve görünüşüyle dikkat çekti. Edebiyata olan aşkı farklı olsa da doktor olmayı da istiyordu. Bu arzuyla 8 yıllık eğitimin ardından Bakü 1 Nolu Tıp Teknik Üniversitesi'ne girdi. Teknik okuldan mezun olduktan sonra aile hayatına başladı. Eşi Yevlah semtinde çalıştığı için bir süre orada yaşadılar. Ailesinin kaygıları artmasına rağmen şiiri bırakamadı. Eşinin edebiyat sevgisine karşı duyarlıdır. Aile Bakü'ye taşınır. Zaten 2 oğlu ve bir kızı olan Zivar, kendisini bir sağlık çalışanı olarak göremiyordu. Sabahları sık sık şiirle açardı. "Filolog olmak istiyordum. Eşim desteğim ve arkadaşım oldu. Hayallerime karşı çok duyarlıydı. Bakü'ye taşındık ve 1963'te ADPU'nun dil ve edebiyat fakültesine girdim" - Zivar Hanım o dönemi böyle hatırlıyordu. Öğrencilik yıllarında zaten dönemi basında yer almış ve imzası tanınmıştır Eğitimini tamamladıktan sonra o yılların en ünlü ve okunabilir gazetelerinden biri olan "Azerbaycan kadını" dergisinde çalışmaya başladı. derginin edebiyat ve edebiyat bölümüne başkanlık etti Şiirlerinde hayatı, anne-çocuk sevgisini, doğaya vurguyu ve yaşadığımız tüm duyguları sade, anlaşılır, şiirsel bir dille vererek okuyucunun sempatisini kazandı. Vatan sevgisi ve acıları şiirlerinde soğumuş gibidir Türk'ün kolu bükülmez Türk'ün gücü tükenmez Bir kez yükselen bayrak Bir daha yenmez Bir kez yükselen bayrak Bir daha yenmez Çocuklar için yazılan şiirler de Zivar Hanım'ın yaratıcılığında özel bir yere sahiptir. "Süreyyan'ın Rüyası", "Lanet At", "Kendini Seç, Kendin Beğen" gibi kitapları çocuk edebiyatına değerli bir katkıdır: Susan kitabı annesine gösterdi ve şöyle dedi: Anne, dersimi okuyamıyorum Anne Süsen'in kitapta resim çizdiğini gördü Yazılar hiç okunmamış, ev, inek, tekerlek çizilmiş Kitap sana kızgın ve barışmıyor Sen buna değmezsin, bu yüzden konuşmuyor Zivar Ağayeva'nın "İlk baharda geldim", "Deniz ile buluşmak", "Dünya kime kaldı", "Akan sular dönmez" vb. Kitaplarında toplanan, akıcılığı ve samimiyetiyle sevilen şiirleri için onlarca şarkı bestelendi. Hacı Khanmemmadov, Elsa Ibrahimova, Ogtay Rajabov, Rauf Mammadov, Naila Mirmmadli, Mammadbagir Bagyrzade ve diğerlerinin yazdığı şarkılar Zeynab Khanlarova, Shavkat Alakbarova, Nazakat Mammadova, Nisa Gasimova, Flora Karimova gibi sanatçılar tarafından seslendirildi Güzel Zivar'ın gözlerinde eşsiz parlak bir gülümseme vardı. Sonra bu gülümsemeye üzüntü karıştı. "Mutluydum. Ailemle, yaratıcılığımla mutluydum. Ama hayat her zaman gülümsetmiyor. Eşimi bir kazada kaybettim. Beklenmedik ağır bir kayıptı. Akrabalarım, dostlarım, tanıdıklarım beni teselli etmeye çalışsa da 3 çocukla yalnız kaldım. Çocuklarımı zor da olsa büyüttüm. Onların sevgisi ve şiirlerim bana güç verdi. Yaşadım. Hala tatmin olamadım. Bir anne olarak, bir şair olarak, bir vatandaş olarak yaşayabildim" onun son yılları. Bir de şunu derdi: "Şiir kalbimi rahatsız etmeseydi yazamazdım." 22 Haziran 2015'te vefat etmesine rağmen sözleriyle anıldı. Sözleri şarkılar gibi ruhumuza işliyor. Ve bu şarkıları duyunca fısıldıyorsun: Sen kelimelerin kalıbısın, seni nasıl unutabiliriz? Dünyada ne gördüysem tam tersini gördüm İnansam da yakınım, hatırlıyorum Zivar, seni hayal kırıklığına uğratmasa bile unutma Tarihin kendisi hafızada yaşıyor Ruhunuz mutlu olsun!