Desenli çorabın Amerika'ya giden yolu

Amerikalı Bayan Teresa Hamlin, "Amerika ve Avrupa'da büyük ilgi gören el sanatlarına Azerbaycan'da çok fazla önem verilmemesine çok üzülüyorum. Aslında bu eserler büyükannelerin yıllarca yaşatıp günümüze kadar getirdikleri halk sanatının en güzel örnekleridir" diyor Haklı olarak her tesadüfte bir zorunluluk, her zarurette bir tesadüf vardır demişler. Teresa'nın da bu sanatın yayıcısı olması tesadüftür. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Minnesota Üniversitesi'nin İngilizce Bölümü'nde okurken aslen Bakü'den olan Lora adında bir kızla arkadaş oldu. Öğrencilere başka ülkelerde staj yapmaları teklif edilince Teresa'nın arkadaşı ona babasının Bakü'de açtığı merkezde staj yapmasını önerdi. 22 yıl önce Azerbaycan'a gelerek "Uluslararası Öğrenim Merkezi"nde deneyim kazandı. Lenkeran ve Gusar'da İngilizce öğretmeni olarak çalıştı. Odlar aynı zamanda Ateş ülkesinin doğasına, havasına, suyuna, geleneklerine hayran kaldı ve hayatını burada kapattı Staj sonunda kendisine hem müdür hem de öğretmen olarak çalışması teklif edildi. AZERTAC muhabiriyle konuşurken röportajcımız o yılları hatırladı: "Beş yıl İngilizce öğretmenliği yaptım, çalıştığım okulda işten çıkarılmama rağmen buradan ayrılmak istemedim. Çünkü zaten Azerbaycan'da yaşamayı seviyordum. Bu yüzden kendi işimi kurmaya karar verdim. Gusar'da çalışırken annem ziyaretime geldi ve ona bir çift çorap hediye ettiler. O çorapları giydi, yırtıldıktan sonra tekrar dikip tekrar kullandı. Hatta "Beni aradı ve çorapları göndermemi istedi. Eğer annem beğenirse Amerika'da yaşayan başka bir arkadaşım da bana kaliteli iplikten yapılmış çoraplar göndermek ister diye düşündüm." Ülkemizin farklı bölgelerini gezerek çorap ören kadınlarla tanıştı. Yaptığı gözlemler sonucunda her bölgenin, hatta her köyün dokuma ürünlerinde kendine özgü desen ve renklerin bulunduğunu öğrendi. Zamanla sadece çorap üretmekle sınırlı kalmayıp, tığ işi uzun, dekoratif çoraplar, eldivenler, şapkalar, tığ işi hediyelik eşyalar ve oyuncak bebekler de tercih edildi. Böylece Azerbaycan'a öğretmen olarak gelen Tereza Hamlin iş adamı oldu Dokuma işiyle uğraşan bir girişimci şöyle diyor: "Bu işi ağırlıklı olarak kış aylarında yapmak daha uygun. Sorun şu ki, yaz aylarında ilçede yaşayan kadınlar daha çok tarım ve ev işleriyle meşgul oluyor. Kış aylarında evde soba başında daha çok vakit geçiriyorlar. Rengarenk ipliklerden çorap ve diğer hediyelik eşyaların örülmesinin hem istihdam problemini hem de aile bütçesini çözmelerine yardımcı olacağını, kadim geleneği yaşayarak gelecek nesillere aktaracağını, Azerbaycan halk sanatı örneklerinin de olacağını düşündüm. "Kırmızı, siyah ve koyu renklerin karışımını kullanıyorlar. İplik üreticisinin sadece on renk kullandığını belirtmek isterim." "ABAD" (Aile İşletmelerine Kolay Destek) üyesi olan Tereza Hanım da bu kurumun sağladığı yardımları kabul ediyor. Çocuk ve yetişkinler için çeşitli boylarda çorap ören ve satan küçük girişimci, ürünlerini ağırlıklı olarak yurt dışına satıyor. Azerbaycan'da yaşayan ve çalışan Tereza Hamlin, Gusar'da "Azerbaycan çorabı" adında bir Limited Şirket kurdu. Başkentin Badamdar yerleşim yerinde bu ürünleri satan bir mağaza açtı. Ona göre burada sattığı ürünlerin ana alıcıları Bakü'de yaşayan turistler ve yurt dışından gelen misafirlerdir. Memleketlerine döndüklerinde hediyelik eşya ve hediyelik eşya almak istediklerinde o mağazaya giderler. Yerel halk arasında çok az alıcı var Şu anda 15 ilçede 140'ın üzerinde dokumacıya sahip olan işletmenin bakış açısı hakkında bilgi veren Tereza Hanım, "Tabii ki satış pazarını genişletmek istiyorum ve hem kendimin hem de dokumacılarımın daha fazla kazanmasını istiyorum. Bunun için bazı ürünlerin şeklini değiştiriyorum ve üretilen ürünlerin renklerini kendim sipariş ediyorum. Örneğin alıcıya. Talebe göre çorabın alt kısmına dana derisi yapıştırıyoruz ki çabuk yıpranmasın. Çalışmamızdaki en büyük yenilik Zagatala'da koyun yünü iplik dükkanı açmamızdır. Mağaza yapımı çoraplar diğerlerinden daha kalitelidir. Fransa'da Azerbaycan kültür günlerine ithaf edilen sergide ürünlerimizin sergilendiğini ve satıldığını da söyleyeyim Azericeyi tatlı bir aksanla konuşan Amerikalı iş adamı, dil öğrenmenin en iyi yolunun o ülkede yaşamak olduğunu söylüyor. İlk başta Gusar'da yaşlı bir kadınla yaşadığını ve onunla işaretlerle konuştuğunu söyledi. Azerice dilini yavaş yavaş öğrendim. Daha sonra üç aylık bir kursa gittim. En çok da bu ülkeyi sevdim. Yabancı bir ülkenin vatandaşı olarak burada yaşamak çok rahat ve güvenli. Burada çok büyük bir misafirperverlik gördüm" Küçük girişimci Tereza Hamlin, ulusal desenlere sahip tekstil ürünlerini dünyaya ulaştırmakla meşgul. Onun çabaları sayesinde çorap, eldiven, şapka ve diğer hediyelik eşyalar yeni bir pazar buluyor ve bu ürünlerin üretildiği ülke dünya çapında tanınıyor 2026 © AZERTAC. Telif hakkı saklıdır. Bilgilerin kullanımına hiper bağlantıyla atıfta bulunulmalıdır