Fırtınanın eşiğinde - Avrupa, ABD'nin kayaları ile Orta Doğu'nun zorlu bölgesi arasında

Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Donald Trump'ın Ortadoğu'daki uzun vadeli barış konusundaki şüphelerini gizledikleri ve tüm Washington'un hedeflerinin başarısı, uluslararası uzman-analytical ortamda da dahil olmak üzere dünyadaki çok fazla tepkiye neden oldu. Ve böyle bir proje umut, özellikle Avrupa Birliği'nin zayıf devletleri için iyi değildir ABD-İsrail bloğu ve İran arasındaki çatışmanın başlangıcından bu yana, Avrupa ülkeleri doğrudan savaşa katılmadan Donald Trump'ın lehine korumak istedi, ancak sonuç Amerikan çekiçi ve Orta Doğu avil arasında. Trump, diğer ülkelerin “kendileriyle savaşmak için öğrenmeye başlamaları gerektiğini” vurguladı, çünkü Amerika Birleşik Devletleri artık onlara yardım etmeyi düşünmüyor çünkü müttefikleri Washington'u İslam Cumhuriyeti'ne karşı askeri bir operasyonda desteklemeyi reddettiler Aynı zamanda, son zamanlarda, Avrupalılar İran ile diyalogda rol oynamıştır. İran ile nükleer anlaşmayı broker eden AB idi, bu da diplomasinin en büyük başarısı olarak adlandırıldı. Bugün kimse Brüksel'i dikkate almamış gibi görünüyor Avrupa'nın Orta Doğu'daki tüm varlıkları ve yatırımları risk altındadır ve mültecilerin yeni dalgalarının yakında Avrupa kıyılarına inmeye başlaması mümkündür. Bununla birlikte, Eski Dünya ülkelerinin en ciddi darbesi, yalnızca tsunami ile karşılaştırılabilir olan bir dizi faktör ekonomik krizden kaynaklanabilir. %60'a elektrik ithalatına bağlı olan Avrupa, küresel enerji piyasasındaki şoklara karşı uzun süredir kırılgandır ve durum kaçınılmaz olarak Rusya-Ukrayna savaşının başlamasından bu yana keskin bir şekilde yükseldi. O zamandan beri, Avrupa kıtası dünyadaki en yüksek enerji fiyatlarından bazılarını kaydetti. Bu arada, Uluslararası Enerji Ajansı'na göre, Hormuz'ın Strait'in kapanmasından sonra, dünya “tarihin en büyük enerji krizi” ile karşı karşıya kaldı: yakıt ihracatı (gazoline, dizel) yüzde 60-70 azaldı, petrol fiyatı yüzde 100'e yükseldi. Aynı zamanda, Avrupa'daki enerji rezervlerinin seviyesi rekor düşük bir rekorta Ve sadece enerji hakkında değil: havafare, yük, Asya'dan gelen ürünler - petrol ve gaz ile ilgili her şeyin maliyeti hızla büyüyor. Benzer bir durum ham malzemelerle gözlemlenir: Dünya pazarı için en önemli hacimlerin malzemeleri (göçücülerin üretimi için kullanılır), helium (kesinlerin üretiminde kullanılır) ve sulfur kesildi. Bu, yeni bir küresel fiyat büyümesi anlamına gelir. Durum, İran destekli Houthis'in başka bir su hattını engelleyebilse daha da kötüleşebilir, Bab al-Mandeb Strait, Kızıl Deniz'e giden. Daha sonra petrolün Avrupa'ya teslim edilmesi için ulaşım maliyetleri daha da artacaktır, ilan edilen truce saymamalıdır - fiyatlar nadiren barış zaman göstergelerine geri döner Öte yandan, Orta Doğu çatışmasının yeni bir turu başlamadan önce, durgun Avrupa, Çin'den şiddetli rekabet baskısı altında, enerji fiyatlarında ve enflasyonda keskin bir artış yaşadı. Bu süreç şimdi hızlanmaya başladı Böylece Ortadoğu'daki savaş, Avrupa ekonomisi için zaten mütevazı beklentileri etkili bir şekilde ortadan kaldırdı. Bunun ışığında, mantıksal soru şu: “Avrupa’nın bu sorunla ne ilgisi var?” Fiyat kontrolleri ve sübvansiyonlar elbette bir şekilde olabilir, ancak tüm AB ülkelerinin daha derin bir borç deliği içine sokacaklardır. Böylece, 2024'te, Avrupa ülkelerinin ortalama borcu% 80'in üzerindeydi ve IMF tahminlerine göre istikrarlı bir şekilde artacaktır. Buna karşılık, yükselen enflasyonu içerecek faiz oranları yükseltmek, bu borçları daha da büyük hale getirecektir Bu arada, bir sonraki soru yüzeye geliyor: Avrupa'yı gerekli enerji kaynakları ile kim sağlayacak? Bununla birlikte, Belçika Başbakanı, ucuz enerji almak için AB ve Rusya arasındaki ilişkileri normalleştirmek için zaten bir öneride bulundu. Ama böyle bir adım barış anlamına gelir Ukrayna'da Brüksel için elverişsiz koşullar söz konusu. Tek alternatif, ne pahasına olursa olsun ABD'den petrol satın almak, bu da Avrupa Birliği başkanlarını bir kez daha Donald Trump'ın iradesine boyun eğmeye zorluyor Bu, zorlu Washington ile başkalarının savaşlarının bedelini ödemeye hazır olmayan seçmenlerinin görüşleri arasında manevra yapmaya çalışan Avrupalı ​​politikacıların retoriğinde görülebilir. Avrupa'nın Üç Büyük Ülkesi (Fransa, İngiltere ve Almanya) çatışmanın azaltılması çağrısında bulundu ve İran'ı komşu Arap ülkelerine yönelik saldırılarından dolayı kınadı. Cesaretini toplayan İngiliz lider Keir Starmer, Amerikalılara Chagos takımadalarındaki Diego Garcia adasında bir üs sağlamayı reddetti, ancak daha sonra pozisyonunu değiştirerek ABD'nin bunu "özel ve sınırlı savunma amaçları" için kullanabileceğini belirtti. Beyaz Saray başkanı, İngiltere başbakanının kararı vermesinin "çok uzun" sürdüğünü söyleyerek yanıt verdi Tek muhalif, "[insanların hayatlarını iyileştiremeyen] liderlerin savaşı başarısızlıklarına kılıf olarak kullanmalarının ve bu süreçte ceplerini doldurmalarının kesinlikle kabul edilemez olduğunu" söyleyen İspanya Başbakanı Pedro Sánchez'di ve aynı zamanda meslektaşlarının "körü körüne ve kölece itaatini" eleştirdi Prensipte Avrupalıların bu tür davranışları anlaşılabilir, çünkü geçen yüzyıl boyunca Avrupa'nın refahının, istikrarının ve birliğinin anahtarı, dünyanın en güçlü askeri ve ekonomik gücüyle ayrıcalıklı ittifakı olmuştur Amerika Birleşik Devletleri'nin tartışmasız liderliği ve Amerikan desteğinin sağladığı temettüler olmadan, Avrupa Birliği varoluşsal bir tehditle karşı karşıya kalacak ve Brüksel, ABD tarafından sağlanan savunma şemsiyesinin kaybını telafi etmek için umutsuz bir girişimle askeri harcamaları keskin bir şekilde artırmak zorunda kalacak. Bu, sosyal harcamalarda daha da büyük kesintilere yol açacak ve bu da tüm Avrupa ülkelerinde sosyal ve politik istikrarsızlığı artıracak. Böyle bir gelişmeyle birlikte, ekonomik güç ve kamu borç düzeyi arasındaki farklılıklar göz önüne alındığında, Avrupa, farklı yönlere doğru hareket edecek, her biri gerileyecek ve sanayisizleşecek, dar anlamda anlaşılan ulusal çıkarlarını korumak için komşularıyla giderek daha fazla kavga edecek birçok parçaya bölünme riskiyle karşı karşıyadır. Ve sonuç olarak Avrupalılar, aktif olarak dünya haritasını yeniden çizen büyük güçler için kolay bir av haline gelecekler