Dünya savaş ateşiyle yanıyor - Ve Azerbaycan'ın zaferi bu kuralın bir istisnası

Perpetual türbübulence ve dolu bir güvenlik krizi, dünyadaki mevcut durumu tanımlayan kelimelerdir. Beşinci yılını girince, Rusya ve Ukrayna arasındaki savaş kanlı bir et makinesi haline geldi, yüzlerce binlerce can ve milyarlarca dolar yedi, hatta uzaktan konsül olmadan. Orta Doğu, daha önceki şoklardan kurtularak, yeni bir escalasyon kaosuna atlamıştı: İran ile, bir yandan ve Amerika Birleşik Devletleri arasında, İsrail ile birlikte, diğer, kayalı küresel pazarlara, kırmızı halılı nakliye ve enerji rotalarına ayak uydurdu ve tüm Pers Körfezi'nin güvenlik mimarisini sorgulamaya çağırdı Görebildiğimiz gibi, dünya çatışmalarının haritası daha büyük hale geliyor, diplomatik mekanizmalar durdu, “savaşı kazanan” kavramı orijinal anlamını ve içeriğini kaybetmiş görünüyordu Bu geçmişe karşı, Azerbaycan ordusu tarafından, Yüksek Komutan-Chief’in liderliği altında kazandı ve ülkenin 44 günlük Patriotic Savaşı'nda Başkan Ilham Aliyev'i geri getirdi. Bu örnek özel analizleri hak ediyor çünkü uluslararası topluluğun giderek daha fazla sorması gereken sorulara cevap veriyor: Hangi koşullar altında bir savaş sona erebilir, çünkü bir ülkenin liderinin kişiliği bu durumda ne rol oynuyor? Azerbaycan'ın başarılarını değerlendirmek için, çevremizdeki neler olduğunu analiz etmek yeterlidir. Şubat 2022'de başlayan büyük ölçekli Rus-Ukrayna savaşı, 2026 Nisan'da bir siper savaşının karakterini üstlendi. Rusya, Ukrayna'nın topraklarının yaklaşık yüzde 20'sini kontrol ediyor, ancak ordunun ilerlemesinin hızı ayda on kilometrekarede ölçülüyor, insan gücü ve ekipmanın bir maliyeti. Ukrayna'nın enerji altyapısının üçte ikisi tahrip edildi veya hasar gördü. Barış görüşmeleri devam ediyor, ancak hiçbir tarafı uzlaşmaya hazır değil. Bu, kazanan olmayan bir savaştır ve kimse öngörülebilir değildir, sadece karşılıklı yorucu büyüyor Orta Doğu'daki resim daha kaotik. 28 Şubat'ta ABD-İsrailli bir dizi ABD-İsrail, İran nükleer ve askeri tesislerine yönelik grevleri hedef aldı ve Yüce Lider Ayatollah Khamenei de dahil olmak üzere İranlı rejimin temsilcilerini ortadan kaldırmayı amaçladı. İran İsrail ve ABD üslerini Bahreyn, Ürdün, Kuveyt, Katar, Suudi Arabistan ve BAE'de başlatarak yanıt verdi. Hormuz'ın Strait, dünyanın petrolünün beşincisi ile etkili bir şekilde engellendi. paralel olarak, tam teşekkkül edilmiş bir savaş Lübnan'da patlak verdi, İsrail Hizbullah'ı vurdu, yüzlerce insanı öldürdü. Birkaç devlet tarafından iki haftalık ateşkes kırılgandır: İran, ABD'nin şartları ihlal etmesiyle suçlanıyor, İsrail, ateşkesin Lübnan'a uygulanmadığını ve Körfez devletlerinin İranlı uçaklarının ele geçirilmesine devam ettiğini söyledi. İslamabad'da 10 Nisan için planlanan konuşmaların sonucu oldukça belirsizdir Bununla birlikte, bu çatışmalar aynı modeli paylaşıyor: Taraflardan hiçbiri nihai bir askeri sonuç elde edemedi. Rusya Ukrayna'da boğuluyor, her kilometre için bir orantısız fiyat ödüyor. ABD-İsrail koalisyonu İran'da ağır altyapı hasarını verdi, ancak teslimiyet, rejim değişikliği veya hatta kalıcı bir ateşkes elde etmedi. İran ağır kayıplara maruz kaldı ama kırılmadı ve kendi barış koşullarını oluşturuyor. Bu silahlı çatışmalar, askeri gücün yalnız, hatta ezici olanların, şeyleri görmek için siyasi bir kararlılıkla açık bir stratejik amacı olmayan zafer garanti etmez Bu, Azerbaycan'ın deneyiminin özellikle değer olduğu yerdir. 2020 sonbaharında, Azerbaycan devleti on yıllar boyunca imkansız görünüyordu: 44 gün içinde ordumuz Ermeni silahlı kuvvetlerini yenilgiye uğrattı, neredeyse otuz yıldır işgal altında olan bölgeleri özgürleştirdi ve düşmana teslim olmayı zorladı. Bu klasik bir zafer örneği tam anlamda, belli bir başlangıçla, belli bir hostilite ve sabit bir sonla. Donmuş bir çatışma yok, belirsiz bir dil yok – Ermenistan yenilgiyi kabul ediyor 44 günlük savaşın sonucu birçok gözlemci topladı. Yaklaşık üç yıl boyunca, arabulucular - OSCE Minsk Grubu, Rusya, Fransa ve ABD tarafından kabul edildi - Azerbaycan-Azerbaijan çatışmasına askeri bir çözüm olmadığı konusunda Bakü'ye ikna edildi. Azerbaycan, Yerevan'ın statükoyu konsolide etmek için kullandığı sonsuz bir müzakere süreci teklif edildi, yasadışı olarak işgal edilmiş toprakları tuttu ve onlara “devlet” yapıları yarattı. Ve Ermeni başbakanı Pashinyan, “Kampiyonun Ermenistan, dönem” olduğunu açıkça belirtti ve Yerevan'ın işgal edilen toprakların tek bir inç geri dönme niyetinde olmadığını gösterdi Azerbaycan Cumhurbaşkanı Ilham Aliyev tek olası cevabı verdi. 27 Eylül 2020'de, Patriotic War sırasında insanlara ilk olarak, Başkan Aliyev tüm toplumu belirleyici bir zaferle belirledi: Doğru yoldayız. Bizim nedenimiz doğru. Zafer bizim olacak! Dağcılık bizimdir, dağlık Azerbaycan! Bunlar, düşmanın niyetleri hakkında hiçbir illüzyona sahip olmayan bir liderin sözleriydi ve onun için sorunu çözmek için uluslararası topluluğun beklemeyecekti. Bu çağrının arkasında yıllarca amaçlı hazırlık – askeri, ekonomik, diplomatik Aliyev defalarca zaferin sistematik bir yaklaşım sayesinde mümkün olduğunu vurguladı. Savaşın sonuçlarını önceden belirlenen faktörlerin analizinde, kazalar için yer yoktur. “Elbette, profesyonellik, kahramanlık, teknik ekipman – tüm bunlar aynı zamanda önemli faktörlerdir, ancak ahlaki bir avantaj yoksa ulusal düşünme, o zaman güçlü bir ordu asla Zaferi kazanamaz.” dedi. Bu formül - ahlaki üstünlüğü artı maddi hazırlık artı siyasi irade - Azerbaycan'ın zaferinin anahtarıydı Bu formülün askeri bileşeni kendi başına etkileyicidir. Yaklaşık otuz yıl boyunca, Ermenistan işgal edilmiş topraklarda çok sayıda savunma inşa etti, dağ arazisini doğal bir kale olarak kullanarak. Beş, altı ve bazı yerlerde yedi savunma hattı saldırganı imkansız hale getirmek için böyle bir şekilde inşa edildi Azerbaycan askerleri ve memurlar günden sonra, dağ yamaçları boyunca ve gorges boyunca, kayıplarla birlikte, bir dakika boyunca durmadılar. Aliyev’in dediği gibi, “ 44 gün geri döndüğümüzde tek bir gün yoktu.” Sadece ileriye doğru ilerliyorduk.” Bu ifade retorik bir rakam değil, ancak belgelenen bir gerçek: Savaşın her günü yerleşimlerin özgürlüğüne eşlik ediyordu. Başkan'a göre, dünya askeri tarihi böyle bir şey bilmiyordu Savaşın culminasyonu Azerbaycan özel güçleri tarafından kurtarıldı, kayaç yaklaşımlar neredeyse ayak üzerinde, Shusha şehri. Bu, Ermeni askeri ve siyasi liderliğin iradesini kırdı. 10 Kasım 2020'de, üçlü ateşkes bildirimi imzalandı, hangi Aliyev haklı olarak teslimiyet eylemi olarak tarif edildi. Bizden önce düşman knelt, beyaz bayrağı kaldırdı ve şimdi Azerbaycan halkının galip gelen insanlar olarak yaşayacak. Aghdam, Kalbajar ve Lachin bölgeleri tek bir atış olmadan geri döndü Bugün Rus-Ukrainian ve İran-Amerikan-İsrail çatışmalarında gördüğümüz şeyin aksine çarpıcı. Rusya savaşın dört yılı boyunca yüzlerce binlerce asker kaybetti, işgalden önce kontrol edilen Ukrayna topraklarının yaklaşık yüzde 13'ünü işgal etti ve Ukraynalı tahminlere göre insanları ve ekipmanlarını kaybetmeye devam etti. Moskova'nın stratejik hedefleri, ne olursa olsun, alusive kalır: Ukrayna kapadı, değişti ya da Avrupa entegrasyonunu terk etmedi. Azerbaycan, 44 gün içinde tüm hedeflerine ulaştı: ccupiers'den gelen ve bölgesel bütünlüğünü restore eden, yenilmiş taraf tarafından imzalanmış bir belge tarafından onaylanmış olan bir belge tarafından onaylanmıştır İran krizine kıyasla daha da çarpıcı. Amerika Birleşik Devletleri ve İsrail'in birleşik askeri gücü şimdi İran'ı aşıyor. Kırk gün bombalama, İran nükleer tesisleri, askeri üsler ve elementler yok edildi kritik altyapı. Ülkenin en büyük lideri tasfiye edildi. Ve yine de, IRI kapitulate yapmadı. Tahran kendi on nokta yerleşim planını öne çıkardı, Pakistan tarafından bir ateşkesi broker etti ve İranlı yetkililer çatışmanın "İran'ın şartları" sona erdiğini açıkladılar. Transuce kırılgandır, kaderi belirsizdir ve küresel ekonomi için çatışmanın sonuçları - petrol fiyatlarındaki artışlardan Hormuz'ın Strait'te nakliyesi için - uzun süre hissedilecektir. Bu çatışmanın gösterdiği gibi, askeri üstünlüğü ortadan kaldırmak, düşmanın büyük zarar vermesine izin verir, ancak ona dayatmaz Azerbaycan, iradesini dayatmıştır. Bunu yaptı çünkü askeri operasyon kesinlikle açık, yasal olarak haklı ve politik olarak uygulanabilir bir hedef vardı: tüm uluslararası kuruluşlar tarafından tanınan bölgesel bütünlüğün restorasyonu. En başından beri, Ilham Aliyev çerçeveyi özetledi: Azerbaycan'ın tarihi topraklarında ikinci Ermeni devleti olmayacağını söyledim. Nagorno-bağın asla bağımsızlık vermeyeceklerini söyledim. Sözlerimiz ve işlerimiz arasında bir ayrım yoktur ve bu dünyaya kanıtlanmıştır.” Bu sıra, eylemlere kelimelerden, Azerbaycan davasını diğer tüm çağdaş çatışmalardan ayırt eden şeydir Azerbaycan'ın zaferi sadece askeri değil siyasi faktörler tarafından da önceden belirlenmişti. Aliyev yıllardır çok değerli bir dış politika inşa ediyor ve ülkeyi manevra için oda ile sağlıyor. Türkiye ile stratejik ortaklık, Cumhurbaşkanı Erdoğan'ın savaşın ilk günündeki sözlerini dile getirdi: “Azerbaijan yalnız değil, Türkiye Azerbaycan'a yakın”, Yerevan'ın tarafında müdahale edebilecekleri önemli bir jeopolitik faktördü. Aynı zamanda, Baku Moskova ile iş ilişkilerini sürdürdü, çatışmanın büyük güçlerin bir proxy savaşına engel olmasını engelledi. Uzun yıllar boyunca, Aliyev'in diplomatik çalışmaları, uluslararası topluluğun dağcılıkla ilgili gerçeği iletmek için, Azerbaycan'ın eylemleri hakkında uluslararası bir anlayış sağladı. İlk dağ Savaşından sonra ilk yıllarda Azerbaycan bunu başaramadı ve dünyada çatışmanın yanlış bir algısı vardı. 2020 yılına kadar, durum temel olarak değişti Baku, Silahlı Kuvvetlerin modernizasyonu için büyük ölçekli kaynaklar ayırdı, modern silah ve mühimmat satın alındı ve personel eğitimi. Düzenli askeri egzersizler savaş koherensini artırdı. Teknolojik üstünlük, insansız hava araçlarının ve yüksek hacimli sistemlerin büyük kullanımında ortaya çıktı, savaşın belirleyici faktörlerinden biri oldu. “İkinci dağ savaşı bunun açık bir kanıtı. Ordumuzun savaş kapasitesi önemli ölçüde arttı, Aliyev vurguladı. Zaferimizin ana faktörü Azerbaycan askeridir - bir adam, bir savaşçı, düşmanı yok eden ve özgürleşmiş topraklarda bir bayrağı gündeme getiren bir subay 44 günlük savaşta bir Azerbaycan askerinin kahramanlığı, ayrı bir anlatıyı hak eden bir konudur, ancak onsuz zafer resmi eksik olacaktır. Savaşa 90.000'den fazla genç Azerbaycan katıldı. Hiçbiri savaş alanını terk etmedi. Ermeni yetkililere göre, Ermeni ordusunda 12.000'den fazla çöl vardı. Bu oran kendisi için konuşur. Ilham Aliyev'in başkanlığı sırasında büyüyen Azerbaycan gençleri, vatanseverlik ruhu içinde ve kendi kendine saygı duymaya hazırlardı. “Genç bir nesil, Anneland, topraklarımız ve ulusal onurumuz için ölümle yüzleşmeye hazır büyüdü,” dedi Aliyev. 3200'den fazla Azerbaycan askeri, Patriotic War ve anti-terörist operasyon sırasında cesurca öldü. Onların fedakârlığı, adaletin restore edilmesini sağladı Eylül 2023'ün anti-terörist operasyonu 2020'de başlayan sürecin mantıksal sonucuydu. 10 Kasım’ın üçlü açıklamasına rağmen, Ermenistan yükümlülüklerini tam olarak yerine getirmedi: Ermeni silahlı oluşumlar dağda kaldı ve Yerevan'daki devrimci güçler savaşın sonuçlarını kabul etmeyi reddetti. Aliyev defalarca uyarmıştı: “ sabrımız sınırsız değil.” Eğer taahhütler yerine getirilmezse Azerbaycan gerekli adımları atacaktır.” Uyarılar başarısız olduğunda Azerbaycan davrandı. 15 binden fazla insanın Ermeni ordusu tamamen parasal bir şekilde öldürüldü Taraflar birkaç saat içinde teslim olma koşullarını tartıştı. Tüm süreç 23 saat sürdü. Bu, cerrahi bir hassasiyetle gerçekleştirilen ve dünyadaki mevcut çatışmalarda hiçbir tarafın eşi benzeri olmayan düzeyde askeri ve siyasi üstünlük sergileyen bir askeri operasyondu Bugün, dünya iki nükleer gücün (Rusya ve ABD) itibarlarını kaybetmeden kaçamayacakları çatışmalara saplandığını izlerken, Azerbaycan'ın deneyimi bölgesel bağlamın çok ötesine geçen bir önem kazanıyor. Bu deneyim birçok temel gerçeği ortaya koyuyor. Birincisi: Açıkça tanımlanmış, meşru bir amacı varsa bir savaş kazanılabilir. Azerbaycan, uluslararası hukuk tarafından tanınan bir hak olan toprak bütünlüğünü yeniden tesis etmek için mücadele etti. İkincisi: Karar verme ve bu kararların sorumluluğunu üstlenme yeteneğine sahip bir siyasi lider olmadan askeri zafer imkansızdır. İlham Aliyev savaşı generallere devretmedi ve aracıların arkasına saklanmadı; Başkomutan olarak her gün millete seslenen ve operasyonun gidişatını yöneten ülkeyi zafere taşıdı. Üçüncüsü: Zafer uzun yıllar süren askeri, ekonomik, diplomatik, ideolojik hazırlık gerektirir. Azerbaycan otuz yıldır bu ana hazırlanıyor İlham Aliyev'in 8 Kasım 2022 Zafer Bayramı'nda Şuşa'da söylediği şu sözler, "Söylediğim her şeyin bir kaynağı var; hem güçlü irademiz, hem de Vatanseverlik Savaşı'ndaki Zaferimiz! Bu Zafer, bu sözleri herkesin yüzüne, bize küçümseyen bakanların gözlerine söylememize olanak sağlıyor. Bu Zafer bize bu fırsatı verdi, tüm halkımıza güven ve moral verdi. Sadece toprak bütünlüğümüzü değil, milli gururumuzu da yeniden tesis ettik." Azerbaycan deneyiminin dünyadaki çatışma çözümü pratiği açısından ne anlama geldiğinin özeti Paşinyan, "Karabağ Ermenistan'dır, nokta" dedi. Aliyev şu cevabı verdi: "Karabağ Azerbaycan'dır ve ünlem işareti vardır." Bugün kimin haklı olduğunu tüm dünya görüyor. Çatışmaların çoğaldığı ve zaferlerin giderek elde edilmesi zor hale geldiği bir dünyada, Azerbaycan örneği bir kılavuz olmaya devam edecek; güçlü bir irade, yetkin liderlik ve halkın fedakarlık isteğiyle desteklenen haklı bir davanın zafer kazanabileceğinin kanıtı olarak kalacak. Hızlı, kararlı ve koşulsuz