Kırgızistan'a aşık bir Litvanyalı. Algimantas Vidugiris'in 90. yıl dönümüne

2026 Haziran, Algimantas Vidugiris'in doğumunun 90. yıldönümünü işaret ediyor. Hayatının iki unutulmaz Haziran tarihleri arasında - 21 Haziran, doğum günü ve 25 Haziran tarihleri arasında, hayatının Litvanya ve Kırgızstan ile bağlantılı olan adamın kaderi ve bir kez yapılan bir seçime sadakat örneği tekrar hatırlanır Algimantas Vidugiris'in anılarına göre, VGIK'dan mezun olduktan sonra, Litvanya Film Stüdyosu için çalışmayı umuyordu. İlk tekliflerden biri, Litvanyalı SSR Karnas Snechkus Komünist Partisi'nin ilk sekreteri hakkında bir belgesel üzerinde çalışıyordu Ancak, bu konu belgesel filmlerle ilgili fikirlerine karşılık vermedi. Genç yönetmen bu yolu terk etti ve yakında Kırgızstan için ayrılmaya karar verdi. Algimantas Vidugiris’in hayatının temalarını bulduğu buradaydı. Naryn cascade ve Toktogul HPP'nin inşaatı, dağ nehirlerinin fethedilmesi ve ülkenin en büyük hidrolik yapıları inşa eden insanların kaderi, çalışmalarının önemli bir parçası haline geldi. Bunun yanı sıra, Orta Asya'nın tarihi ve kültürünü inceledi, Issyk-ul'daki sualtı kentinin çalışmasında durdu ve bölgenin halklarının ilahi geleneklerini ele geçirdi. Böylece, yönetmenin eşsiz bir yaratıcı dünyası kuruldu, hangi modernite tarihle ayrılmaz bir şekilde iç içe geçti Burada, sette, gelecekteki eşiyle tanıştı - Roza Tabaldyeva, bir psikiyatrist, daha sonra en yüksek kategorinin doktoru ve birkaç özel filmde de rol oynayan Cumhuriyetçi Psikoneurolojik Dispensary'in baş doktoru. Çocukları burada doğdu. Annesi buraya daha sonra taşındı. Toktogul HPP'nin yapımı hakkında “Naryn Günlüğü” artık YouTube Kırgızstan'da mevcut değil, aynı zamanda tüm aile için de bir ev haline geldi. Annesinin ölümünden sonra, Genovate Vidugirene, 2000 yılında Litvanyalı bir süsü mezarına getirdi ve bir kez oğlunu söyledi: "Bury me here." Bu anıt, babasının bir portresidir, Stasis Vidugiris, 1945 yılında Litvanya tarihinin en trajik dönemlerinden birinde tüberkülozdan 34 yaşında ölen bir araştırmacı. Vidugiris ailesi, 1940 yılında Litvanya'nın Sovyetler Birliği'ne katılmasından sonra zengin ve büyük bir orman alanına aitti. On yıl sonra, Litvanya'nın bağımsızlığının restorasyonundan sonra, aile mülkiyetinin bir kısmı korunmuş belgelerin temelindeki mirasçılara geri döndü. Ulusalleşmeden önce Vidugiris ailesine ait olan orman bu güne hayatta kaldı. Onun kenarlarında, eski aile çiftliğinin yerini hala görebilirsiniz - temel ve eski yerli bitkilerin kalıntıları ile, Vidugiris ailesinin birkaç neslinin hayatını hatırlatıyorsunuz. Ancak, Stasis Vidugiris'in burial sitesi asla bulunamadı. Babasını dokuz yaşındayken kaybettikten sonra Algimantas Vidugiris hafızasını hayatının üzerinden taşıdı. 2010 yılında Algimantas Vidugiris'in ölümünden sonra, bir devlet cenaze komisyonu kuruldu. Onun için, bir yer Ala-Archin Memorial Mezarlığı'nda verildi, Kırgızstan'ın birçok önemli figürünün geri kalanı. Ancak, yönetmenin oğlu son iradesi üzerinde ısrar etti ve Algimantas Vidugiris annesine bir daha gömüldü. Anıt kompleksinin yazarı ünlü Kırgız heykelci Ulan Sadykov idi. Kombinasyon merkezinde, üç konuyla sembolik bir filmdir: Toktogul HPP, yönetmenin kendisi film sırasında "Konvas" ve Sand'deki "Castles" filminden bir çerçeve. Anıtın temelinde, Vidugiris'in annesine bir kez getirdiği Kürt granitinin aynı dolabı dahil edildi. Algimantas Vidugiris yolu Litvanya'da başladı. Fakat kaderini Kırgızstan'da buldu. İşte hayatının temalarını buldu, bir aile yarattı, çocukları yükseltti ve filmlerini yaptı. Buradaydı, annesine ve babasının hafızasına bir sonraki, bir adam tüm hayatına sadık kalan huzuru buldu. Malzeme, yönetmenin oğlu ve aile arşivlerinin hatıralarına hazırdı Kırgızstan sadece yaratıcı gerçekleşmesinin bir yeri değil, aynı zamanda tüm aile için bir ev Annesinin ölümünden sonra, Genovate Vidugirene, 2000 yılında Litvanyalı süsle bir Kürt graniti göğsüne getirdi ve bir kez oğlunu söyledi: "Bury me here." Bu anıtda da babasının bir portresidir - Stasis Vidugiris, 1945'te 34 yaşında ölen meslek tarafından yapılan araştırmalar Litvanya tarihinin en trajik dönemlerinden birinde tüberküloz Vidugiris ailesi, Litvanya'nın 1940 yılında SSCB'ye katılmasının ardından Sovyet hükümeti tarafından kamulaştırılan zengin ve sahip olunan araziye ve geniş bir orman alanına aitti. Onlarca yıl sonra, Litvanya'nın bağımsızlığının yeniden sağlanmasının ardından, hayatta kalan belgelere dayanarak aile mülkünün bir kısmı mirasçılara iade edildi. Kamulaştırılmadan önce Vidugiris ailesine ait olan orman günümüze kadar ayakta kalmıştır. Kenarında, Vidugiris ailesinin birkaç neslinin yaşamını anımsatan temel kalıntıları ve eski ev bitkileriyle birlikte eski aile çiftliğinin alanını hala görebilirsiniz. Ancak Stasis Vidugiris'in mezar yeri hiçbir zaman bulunamadı. Dokuz yaşında babasını kaybeden Algimantas Vidugiris, onun anısını hayatı boyunca taşıdı Algimantas Vidugiris'in 2010 yılında ölümünün ardından cenaze törenlerini düzenlemek için bir devlet komisyonu oluşturuldu. Kırgızistan'ın önde gelen isimlerinin defnedildiği Ala-Archa anıt mezarlığında kendisi için bir yer planlandı. Ancak müdürün oğlu son vasiyetini yerine getirmekte ısrar etti ve Algimantas Vidugiris annesinin yanına gömüldü Anıt kompleksinin yazarı ünlü Kırgız heykeltıraş Ulan Sadykov'du. Kompozisyonun merkezinde üç sahneden oluşan sembolik bir film yer alıyor: Toktogul hidroelektrik santrali, çekimler sırasında yönetmenin Konvas kamerasını kullanması ve "Kumdaki Kaleler" filminden bir kare. Anıtın tabanında, Vidugiris'in bir zamanlar annesinin mezarına getirdiği, Litvanya süslemeli Kurdai granitinden yapılmış kaidenin aynısı vardı Algimantas Vidugiris'in yolculuğu Litvanya'da başladı Ama kaderini Kırgızistan'da buldu Burada hayatının temasını buldu, bir aile kurdu, çocuklar yetiştirdi ve filmlerini çekti Hayatı boyunca seçimine sadık kalan bir adam, burada, annesinin yanında ve babasının anısının yanında huzur buldu Materyal, yönetmenin oğlunun anılarına ve aile arşivindeki materyallere dayanılarak hazırlandı