Kadın Şairimiz Necla S. Suphi ile yeniden buluşmak - Kıbrıs Gazetesi - Kıbrıs Haber, KKTC Son Dakika ve Gündem Haberleri

“Bir Zamanlar Vıctoria Kız Lisesi” başlıklı fotoğraflı yazımın sosyal medyada yer almasının getirileri çok zengin oldu… 1950’li yıllarda çekilen ve toplu halde okulun 16 kadın öğretmenini bir ders arasında yansıtan tarih olmuş o siyah beyaz fotoğraf… Binlerce aydın kızımızı en iyi eğitimle donatarak yetiştiren bu öğretmenlerimizin her biri hakkında okurlardan yağan bilgi, onların toplumsal hafızada edindikleri silinmez ve saygın konumun açık göstergesidir… Fotoğrafta görülen o kadın eğitimcilerimizden biri de Kıbrıs’taki edebiyat dünyamızda izini yıllarca kaybettiren değerli şairimiz Necla Salih Suphi’dir… Benim edebiyata sarıldığım ortaokul günlerimde Necla Salih Suphi, şiirleri ve adıyla edebiyat dünyamızda yankılar yaratmaktaydı… Genç yetenekler arasında tarzını taklit edenler vardı… Sonra birdenbire etkilediği dünyamızdan çıkıp gitti, adeta kayboldu.. Onun izini yıllar sonra yeniden yakalamam ancak 2024 eylülünde basılan ve tüm şiirlerini içeren “İçimdeki Dünya” adlı 239 sayfalık kitap sayesinde mümkün oldu… *** Kitabın basılmasını sağlayan kızı Nilden Eminer’i uzaktan da olsa merhum Uğur Karagözlü’nün sosyal medyada viral olan o ilginç yazıları vesilesiyle tanımıştım… Hemen her yazısının öznesi olan Nilden Eminer, Uğur’un vefakâr, gönlü bol ve yardımsever komşusu idi… Herkese “keşke benim de böyle bir komşum olsa” dedirtecek türden… Kitap önüme geldikten sonra anladım… Eğitimci kadın şairimiz meğer İngiltere’ye göç ettiği için yerel edebiyat dünyamızdan uzaklaşmış… Ama onun Kıbrıs’a ulaştıramasa da şiirlerini Londra’da da yazmayı sürdürdüğü kitaptaki izlerden anlaşılıyor… Oradaki Kıbrıs Türk sanat ve kültür çevrelerinde de kendine saygın bir yer edinmiş… Bakınız mesela, Londra’daki bir yayında, onun şiirlerinden birini mihenk yaparak Tezel Asena ta Kıbrıs’tan tanıdığı kadın şairimiz hakkında yazdığı uzun bir yazıda ne demiş: “Neclâ Salih Suphi, sevecen, insan sevgisiyle dolu, alçakgönüllü ve belki de mutluluğu ‘İçindeki Dünya’da yakalayan, o mutlulukla yetinebilen, bu mutluluğunu sevdiği kişilerle paylaşan biriydi. Sevgiler bir bütündür. Kalıcıdır. Ölmezler. ‘İçimizdeki Dünya’da sonsuza dek var olurlar…” Nilden Eminer ne iyi etmiş ki, şair annesini yayınladığı bu kitapla hem derinden anımsattı ve hem de onu yeni kuşaklara tanıttı… Kitabın önsözünü yazan Nilden Eminer, kadın şairimizin sunumunu şöyle yapıyor: “Annem Neclâ Salih Suphi, 1940’lı yıllarda Kıbrıs Türk edebiyat tarihine ismini yazdırmış öncü dört kadın şairden biridir. Tüm şiirlerini içeren bu kitap, onunla birlikte başladığım bir yolculuğun sonucudur. Annem, 1940’lı yıllarda başladığı şiir çalışmalarına uzun bir ara verdikten sonra, 1994 yılında yeniden yazmaya başlayıp 2000 yılında hayatını kaybedene kadar devam etti. Önceden kitaplaştırmayı düşünmediği şiirlerini 1990’lı yılların sonlarına doğru kitap olarak yayınlamaya karar verince, onları düzenlemeye ve derlemeye başladı. Ancak 2000 yılının Haziran ayında aniden rahatsızlanıp beş ay içinde hayatını kaybedince, kitabının yayınlandığını göremeden aramızdan ayrıldı. Bu beş ay süresince, annemin sağlığının iyi olduğu günlerde şiirlerini derlemek için birlikte çalışmaya başladık. Hasta yatağında, önce bilgisayara aktarıp kâğıda bastığım şiirlerini titizlikle inceledi ve gerekli yerleri düzeltti. Şiirlerinin sıralamalarını düzenledi. Bu işlemi bitirdikten sonra, şiir kitabının isminin ‘İçimdeki Dünya’ olmasına karar verdi… Ve ilk kez daha fazla şiiri olduğundan, ancak kaybolduklarından bahsetti. Son aşama olarak da kitabının sayfa düzeninin, sayfa kâğıt türünün nasıl olmasını istediğini belirtti ve şiirlerinde kullandığı kelimeler ile harflerin hiçbir şekilde değiştirilmemesi konusunda ısrar etti. Ölümünden iki hafta önce, evde artık yatakta başını kaldıramaz halde iken bana beş ay önce kaybettiği ablasına ithaf ettiği şiirini yazdırdı. Bu son şiiri oldu… Annemi kaybettikten hemen sonra kaybolan şiirler arka arkaya ortaya çıkınca bu yolculuk değişik bir boyut aldı. Viktorya Kız Lisesi’nden sınıf arkadaşı Merdiye Ziya’ya, annemin şiirlerini toparlayıp kitaplaştırma projesinden bahsedince, lise yıllarından beri muhafaza ettiği okul defterinde annemin şiirlerinin olduğunu söyledi. Merdiye Ziya, defterinin boş sayfalarına sınıf arkadaşlarının şiirlerini yazarmış. Kendisini ziyaret ettiğimde, defterinde annemin 1941 yılında yazdığı altı şiirini buldum. Bir başka buluşmada, annemin Lefke’de büyüdüğü aile evinde yaşayan yeğenim, bana orada bulduğu annemin el yazısıyla dolu sararmış bir defter verdi. Bu defterde, annemin 1940’lı yıllarda yazdığı doksan kadar şiir vardı. O an, hazine bulmuş gibi oldum. İlerleyen yıllarda, gazete arşivlerinde ve sahaflarda bulduğum ‘Yedigün’ dergilerinde annemde olmayan başka şiirler de bulunca, şiir sayısı annemle birlikte derleyip düzenlediğimiz 90’dan 195’e çıktı…” Kitaptaki şiirler, kronolojik sırayla iki bölüme ayrıldı… Düzenleme, “Birinci Dönem” ve “İkinci Dönem” olarak yapıldı… Birinci dönem, şairin 1941–1970 yılları arasında Kıbrıs’ta yazdığı şiirlerden, ikinci dönem ise 1994–2000 yılları arasında, çoğunluğunu ikamet ettiği Londra’da yazdığı şiirlerden oluşuyor… İkinci bölümde, Londra’da eğitim verdiği süreçte yazdığı çocuk şiirleri ve iki tane de İngilizce şiir bulunmaktadır. Nilden Eminer diyor ki “bu kitaptaki şiirler annemin derlediği gibi, yazıldığı dönemin edebiyat diliyledir.. Örneğin ç yerine c, p yerine b, t yerine d, eğil yerine iğil kullanmak gibi.. Şiirler ahenkleri bozulmadan, kendi vasiyetine göre hiçbir değişiklik yapılmadan aslına sadık kalınarak derlenmiştir…”