İran, Uranüs, Tiran - ana tema

Şimdiye kadar, ABD tarafından İran'ın deniz ablukası esas olarak Amerikan senaryolarına dayanmaktadır. On binden fazla denizci, deniz, pilot, on beşten fazla savaş gemisi dahil edildi - iki taşıyıcı grubu, bir düzine destroyer ve kruvazör, artı büyük bir iniş gemisi İlk birkaç gün boyunca, gemi yüzüğü kırdı. ABD ordusundan uygun sinyalleri alan altı tüccar gemisi, İran sularına geri döndü. CENTCOM, ablukanın "tüm ülkelerin tüm mahkemelerine" uygulandığını söyledi. Aynı zamanda, Hormuz'un Strait'i olmayan limanlara seyahat eden tüm gemiler için yolculuk özgürlüğü resmi olarak korunmuştur. Ancak, İran füzeleri ve uçaklar tarafından vurulmak için risk almak isteyen birkaç kişi var. ABD Donanması şimdi aynı zamanda İran füzeleri ve uçaklar arasında. Tahran, İran nakliyesini engellemek için herhangi bir girişimin Amerikan gemilerinde grevlere yol açacağı konusunda uyardı. Herhangi bir dakika olabilir. Ya da belki de olmayacak Askeri escalasyon, her iki tarafın da henüz ortaya çıkması gereken diplomatik bir klişeye karşı ortaya çıkıyor. Kapıyı tamamen bastırmak istemiyorlar. İslamabad'daki hafta sonu boyunca ABD Başkan Yardımcısı Jay D. Vance, ABD delegasyonuna liderlik eden İran'ın yirmi yıl boyunca tüm nükleer faaliyetleri askıya aldığını belirtti. İran tarafı beş yıl önerdi, aynı dönemde İranlılar Şubat görüşmelerinde çağırdı, Trump'ın bir savaşa başlamasının nedeni haline geldi. Yirmi beş yıl arasındaki fark sadece bir sayı farkı değil. Bunun arkasında, İran'ın ABD'yi uzun vadede nükleer programının koşullarını dikip onaylamadığı temel sorudur. İran tarafı da tazminat sorununu gündeme getirdi: Tahran, Amerikan ve İsrail grevlerinden 270 milyar dolar zarar tahmin etti. Aynı zamanda, Tahran Suudi Arabistan, BAE, Katar, Bahreyn ve Ürdün’e “ABD-İsrail savaşının İran’a karşı çözülmesi” için talepleri öne sürdü Bu arka plana karşı, Trump ve Vance arasındaki “istesel farklılıklar” daha belirgin hale geliyor. Başlangıçta savaşa karşı çıkan başkan yardımcısı Fox News: Hedeflerimizi elde ettiğimiz bir durumda olduğumuzu düşünüyorum. Operasyonu tedavi etmeye başlayabiliriz. Büyük ve başarılı görüşmeler yoluyla rüzgarımızı tercih ederim.” İran’ın İslamabad’daki “bir anlaşmaya varmak” ve Khamenei’nin onayı veya başka birinin onayı için Tahran'a geri döndü. Trump “kötü bir araştırmacı” olarak hareket etmeye devam ediyor. Temel olarak "moves" ultimatums, hostilities'i yeniden başlatmaya tehdit ediyor. Belki de bu bilinçli bir oyundur: Vance İran'a bir çıkış görüntüsü veriyor, Trump hiçbir çıkışla ölü bir son görüntüsü veriyor. Soru, Tahran'ın bu mantığı amaçlandığı ya da Amerikan kampında kaos kanıtı olarak gördüğüdir. Birçok kişi, bu arada, ikinci seçenek olarak algılayın Ayrıca Vance, seçmenlerin ruh halinin daha fazla hesabını almaya çalışıyor gibi görünüyor. Peki, Trump'ın henüz sahip olmadığı bir gelecek için. Başkanın siyasi üssü kırıldı. Anketlere göre (özellikle de Pew Research Center), ABD vatandaşının çoğunluğu, İran'a karşı bir savaşa başlama kararının yanlış olduğuna inanıyor (yüzde 38) ve birçok insan savaşın başarılı olduğuna inanıyor (%40). NPR, PBS ve Marist Poll tarafından ortak bir ankete göre, Amerikalıların yüzde 56'sı İran'da askeri eylemleri şiddetle kınayan veya şiddetle kınayan nefse karşı çıkıyor. Aynı zamanda, Demokratların% 86'sı ve bağımsızların %61'i savaşa karşıdır, ancak Cumhuriyetçilerin% 84'ü hala destekliyor (ve% 14'ü buna karşı). Beyaz Saray için daha da acı verici, IMEU Politika Projesi anketine göre, ABD seçmenlerinin yüzde 56'sı, İran'ın İsrail'e sağladığına inanıyor, Birleşik Devletler değil. Sadece yüzde 29'u Amerika'nın ilgisinin olduğuna inanıyor. Yönetim, aksine, savaşı Amerikan çıkarlarını savunma olarak konumlandırdı dönüm noktası, MAGA için bile, Trump'ın bu gece bütün bir medeniyetin öleceğini söyleyen 7 Nisan bölüm oldu, asla yeniden doğmayacak,” dedi yerli şok: haklı yorumcular – Tucker Carlson, Alex Jones, Anthony Scaramucci – kamuoyu iddiayı kınadı. Jones, Candice Owens, Marjory Taylor Green ve elli Demokratik kongre adamları, 25. Değişiklik kullanarak başkanların kaldırılması çağrısında bulundular ABD Anayasası. Savaşın nasıl yürütüldüğü ve nasıl finanse edildiği konusunda şeffaflığın olmayışı konusundaki endişelerini giderek daha fazla ifade eden Cumhuriyetçi kongre üyeleri arasında da artan bir endişe var. Giderek artan sayıda Cumhuriyetçi, çatışmanın maliyetinin partiye Kasım ayında yapılacak ara seçimlerde yansıyacağından korkuyor. Amerikalıların yüzde 58'i Trump'ın İran'daki hedeflerini ya çok az anladıklarını ya da hiç anlamadıklarını söylüyor Avrupa'nın neredeyse tamamının "Trump ablukasına" karşı olmasına rağmen, Amerika Birleşik Devletleri'nin İngiltere gibi tarihi bir müttefiki bile buna katılmayı reddetmiş olmasına rağmen, ABD'nin Arap müttefikleri arasında da hafif (şimdilik) bir anlaşmazlık başladı. Ve şimdi Riyad da alarma geçti. Suudi Arabistan İran'ın zayıflamasından yararlananlardan biri. Yine de Riyad, ablukayı kaldırması için Washington'a baskı yapmaya başlıyor. Suudilerin kendi mantığı var: Akışı boru hattı üzerinden Hürmüz'ü atlayarak Yanbu limanına yönlendirerek petrol ihracatını günde yedi milyon varil savaş öncesine döndürmeyi başardılar. Ancak bu çözüm yalnızca, deniz yoluyla taşınan petrolün %12'sinin ve LNG sevkiyatlarının %8'inin geçtiği ikinci stratejik merkez olan Bab el-Mendeb Boğazı açık olduğu sürece işe yarar Suudiler Washington'u uyardı: Tahran üzerindeki Amerikan baskısı tam tersi bir etkiyi, yani Bab el Mendeb'in kapatılmasını tetikleyebilir. Bu boğazın Yemen kıyısını kontrol eden ve daha önce Tahran'ın müttefiki olan Husiler de benzer bir senaryoya zaten izin vermiş durumda. Üstelik gemilerin boğazdan geçişi karşılığında ücret almaya da başlayabilirler. Böyle bir durumda hem Suudi tedariki hem de Süveyş Kanalı'ndan geçen güzergahın tamamı risk altında olacak Pakistan, Mısır ve Türkiye, mevcut ateşkesin sona ereceği 21 Nisan'dan önce tarafları masaya getirmek için aktif olarak çalışıyor. İslamabad ve Cenevre site olarak değerlendiriliyor. Washington, İslamabad'da yapılan teklifin "İran'ın alabileceği en iyi teklif" olduğundan emin. Bu açıdan bakıldığında ablukalar müzakerelerin başka yollarla devam etmesinden başka bir şey değildir. Ancak Tahran'ın kendi mantığı var, umutsuzluğun mantığı: Önce tazminatlar, sonra uranyumdan bahsedin. Bu bir müzakere pozisyonudur, ancak teslimiyet değildir. 21 Nisan'a bir hafta kaldı. Bu çok fazla değil - ve bu her şeyin herhangi bir yönde değişmesi için yeterli