İran parası ve ekonomisi olmayan bir ülkedir - yorumumuz

Merkez bankalarının ölçülü mantığına göre ulusal para birimi, devlet ile vatandaşları arasında bir tür sözsüz el sıkışma olan toplumsal sözleşmenin temelidir. İran'da hükümetin barbar ve ortaçağ politikaları nedeniyle bu tokalaşma, boşluğu ele geçirmek için sarsıcı bir girişime dönüştü. Dün sadece 7 dolara mal olan 10 milyon riyallik yeni banknotun piyasaya sürülmesi sadece enflasyonun bir belirtisi değil. Bu fonksiyonel para politikasının mezarındaki mezar taşıdır Çöküşün hızı, gelişen piyasalardaki standart oynaklığın ötesine geçiyor. Sadece 90 gün önce dolar 40.000 riyal değerindeydi. Bugün bunun için 1,3 milyon istiyorlar. Felaketin boyutunu küresel bağlamda anlamak için şunu hayal edin: Eğer Azerbaycan manatı bu gidişatı tekrarlasaydı, haziran ayında dolar 55 manat olurdu! Düşüşün hızı endişe verici: 100 günden kısa bir sürede riyal 30 kattan fazla değer kaybetti Jeopolitik gerilimler geleneksel olarak Tahran için uygun bir günah keçisi işlevi görse de, mevcut kriz giderek daha fazla insan kaynaklı hale geliyor. Pezeshkian yönetimi (ve arkasındaki kurumsal güçler) sonunda yapısal reformlardan vazgeçip “çılgın matbaacı” stratejisine yönelmiş görünüyor Düzenleyici, likiditeyi sıkılaştırmak veya kronik açıklarla mücadele etmek yerine sadece sıfırlar ekliyor ve açık mali uçurumu kapatmaya çalışıyor. Matbaa makinesinin yalnızca hafifletmek için tasarlandığı hiperenflasyonu teşvik ettiği bir kısır döngü Ekonomi politik şunu öğretse de: Devlet para birimi üzerindeki kontrolünü kaybettiğinde gerçeklikle bağını kaybeder. İran liderliği sıklıkla "asimetrik istikrarını" ve herhangi bir üst düzey yetkilinin tasfiyesi durumunda bir düzine halefinin varlığını sergiliyor. Bununla birlikte, mevcut ekonomik felç, yedeklerdeki her generalin yerine başka birinin geçebileceğini, ancak işleyen bir ekonomiyi yönetecek birinin yerini alamayacağını gösteriyor Londra ve Washington'daki gözlemciler, odak noktalarını giderek İran'ın askeri manevralarından, iç yapısal bütünlüğüne kaydırıyorlar. "Kafası kesilmiş tavuk" metaforu korkutucu derecede doğru hale geliyor. Bir hükümetin para biriminin 30 kat çöküşüne daha fazla mürekkep ve kağıt sipariş ederek karşılık vermesi, beceriksizlikten daha fazlasına işaret eder. Bu, devletin bilişsel aygıtındaki tam bir başarısızlığın işaretidir İran artık basit bir “likidite krizi” ile karşı karşıya değil. Bu bir meşruiyet krizidir. Basılabileceğinden daha hızlı değer kaybeden bir para birimi üzerinde askeri güç ve bölgesel vekalet savaşları sürdürülemez. Ortalama bir İranlı için 10 milyon riyallik banknot para değildir; Bu, kaybolan bir geleceğin makbuzudur