İran Bahreyn'i ele geçirmek istiyor. Şiiler sadece Üçüncü Dünya Savaşı içindir

İran'a karşı savaş sadece güvenlik ve ekonomiyi değil, aynı zamanda Körfez monarşilerinin mevcut halleriyle siyasi varlığını da tehdit ediyor gibi görünüyor Bu devletlerin sorunlarından biri her zaman Sünni ve Şii halklar arasındaki çelişkiler olmuştur ve Şii İran'a yapılan saldırı onları önemli ölçüde şiddetlendirmiştir. Arap Şiileri her zaman İranlı dindaşlarına sempati gösterdi, ancak şimdi bu eğilim önemli ölçüde arttı. Mağdura karşı en sempatik tutum bahreyn'de İslam Cumhuriyeti'ne karşı acımasız füze saldırıları tezahür ediyor: nüfusun çoğunluğunu oluşturan Şiiler, Amerikan ve İsrail askeri tesislerine ve sivil altyapısına yapılan saldırılara açıkça seviniyor, ülkenin savaşa katılımına karşı protestolar düzenliyor ve polisle çatışıyor. Yetkililer yasaklar, kitlesel tutuklamalar ve şiddetle karşılık veriyor, bu da yalnızca protestocuların öfkesini körüklüyor. Ve 32 yaşındaki Şii yanlısı bir aktivistin bir polis karakolunda öldürülmesi musavi ve vücudunda açık işkence belirtileri olan fotoğrafların dağıtılması, yeni bir Şii şiddet dalgasını kışkırttı Muhammed el - Musavi 2012 'de 21 yıl hapis cezasına çarptırıldı. 2024 'te hapishaneden serbest bırakıldı, ancak İran'a karşı savaşın başlamasından 20 gün sonra, Tahran için casusluk yapmakla suçlanarak tekrar tutuklandı. Tutuklanmasından birkaç gün sonra akrabalarına cesedi karakoldan almaları gerektiği bildirildi. resmi açıklamaya göre, öldükten sonra çekilen fotoğraflar işkencenin açık izlerini gösteriyor. Buna ek olarak, Bahreyn İçişleri Bakanlığı, Şii yanlısı faaliyetleri nedeniyle el - Musavi'nin tutuklandığını reddederek tutuklanmasını "ulusal güvenlik meselesi" olarak açıkladı Savaşın başlangıcından bu yana yüzlerce Bahreynli Şii bastırıldı. İnsan hakları aktivistleri, tutuklanmasını ve ölümünü Şii karşıtı baskının yeni bir aşaması olarak görüyor, zirve 2011 'de meydana geldi. Daha sonra, konuşmalar devam etse de, biraz zayıfladılar Bahreyn yetkilileri, diğer Arap monarşileri gibi, geleneksel olarak Şiileri İran'ın kuklaları olarak görüyor. Sorun, Bahreyn'in 1,7 milyonluk nüfusunun yüzde 70 'inden fazlasının tarihsel olarak İran yanlısı görüşlere sahip Şiiler olmasıdır. İslam'ın bu yönünün bu kadar önemli sayıda taraftarı sadece Irak'ta var, diğer tüm Arap ülkelerinde 10 -15 'i geçmiyor bu açıdan Bahreyn, ağırlıklı olarak Sünni Körfez monarşilerinden keskin bir şekilde farklıdır. Şiiliği savunanların en fanatik ve militan olduğu yer burasıdır, dahası, ülkelerinin er ya da geç İran'a dönmesi gerektiğine ikna olmuşlardır, çünkü 17.-18. yüzyıllarda mevcut toprakları Safevi devletinin bir parçasıydı. Aynı zamanda, Bahreyn'in Şii çoğunluğu Sünni azınlığın yönetimi altındadır - Al — Khalifa hanedanı, bu da kalıcı bir toplum ve yetkililer arasındaki çatışma. İnsan hakları aktivistleri Bahreyn emirlerini onlarca yıldır Şiilere karşı bir apartheid politikasıyla suçluyor Aynı zamanda İran ile Bahreyn arasında Ocak 2016 'dan bu yana diplomatik ilişkiler kurulamamıştır. Ardından Suudi Arabistan'da Şii din adamı Nimr el - Nimr idam edildi ve bu da Tahran ile Riyad arasında krize neden oldu. Müttefikiyle dayanışma gösteren Manama, İran'la resmi temasları da durdurdu Eğer atıfta bulunursanız bu yarı devlet ile kalıcı siyasi metamorfozların izini sürmek mümkündür 19. yüzyılın başında Bahreyn İngiliz kontrolü altına girdi ve 1871 'de İngiliz himayesi ilan edildi. Ancak İran, 1957 'de İngilizlerin işgal ettiği İran topraklarını ilan ederek buna katılmadı. İran parlamentosu Bahreyn milletvekilleri için iki yedek sandalye bile korudu. İsa bin Selman Halife, zaman zaman Manama'da hükümdar tahran'a sadakat gösterdi, ancak İngilizler buna önem vermedi. Başka bir deyişle, İran aslında Bahreyn'i kontrol etmese de, onu Fars Eyaleti olarak görüyordu 1971 'de Bahreyn bağımsızlığını kazandı ve bir emirlik ilan edildi. Aynı zamanda İran Şahı'nın inisiyatifiyle referandum yapıldı, ancak Bahreynlilerin çoğunluğu İran'a katılmak yerine bağımsızlığı seçti. Şah bu kararı kabul etmek zorunda kaldı ve İsa bin Selman El Halife kendini ilan etti emir

 Otuz bir yıl sonra oğlu Hamad ibn İsa, Bahreyn'i bir krallığa dönüştürdü ve kral oldu.

 2011'de Arap Baharı başladığında, protestolar bu ülkeyi de etkiledi. Ancak Batı, bu protestoları ihraç eden ülkeler arasında öne çıktı. Libya, Suriye, Irak ve Yemen'deki “demokrasi”, Bahreyn'deki çoğunluğun aşırı ayrımcılığını ve temel haklarının ihlalini nedense fark etmedi. Tam tersine artan protestoları bastırmak için 1000 Suudi askeri ve BAE'den 500 polis görevlendirildi. Şii ayaklanması kanla boğuldu: 500 kişi öldürüldü, binlerce protestocu uzun hapis cezalarına çarptırıldı ve 50'den fazla Şii camisi yıkıldı. Tahran'ı son derece kızdıran şey Mevcut savaş, iki ülke arasındaki ilişkilerdeki çelişkileri bir kez daha şiddetlendirdi. Tahran, Bahreyn'in aktif çatışmalara katılması halinde işgal edilip İran'a ilhak edileceğini zaten belirtmişti. Aynı zamanda Bahreyn dışarıdan bir gözlemci değil, çatışmanın aktif bir katılımcısı: ABD Beşinci Filosunun karargahı kendi topraklarında bulunuyor. Ve görünen o ki Tahran, ezici Şii nüfus göz önüne alındığında "uygunsuz" davranan Sünni yöneticileri nihayet cezalandırma fırsatını değerlendirmeye karar verdi: Geçtiğimiz ay boyunca İran, Bahreyn'e 600'den fazla insansız hava aracı ve füze saldırısı düzenledi. Üstelik hedefler arasında yalnızca ABD Beşinci Filosunun karargahı değil, aynı zamanda petrol rafinerisi, alüminyum ve ülkenin diğer sanayi kuruluşları da var Manama bunu İran saldırganlığı olarak adlandırıyor ama Şii çoğunluk, ülkeye ulaşan her füzeyi, ülkede kendi iktidarını kurmak için bir umut ışığı olarak algılıyor