Nahçivan'da kadim sanat yaşıyor - Hüseyin ustanın kunduracı dükkânı FOTOĞRAF VİDEO

Kadim bir geçmişe sahip olan sandalet yapımı sadece bir sanat değil aynı zamanda halkımızın zengin kültürel mirasının da ayrılmaz bir parçasıdır. Derinin kesilmesi, hazırlanması, dikim teknikleri, şekil verilmesi gibi aşamalar özel beceri, sabır ve tecrübe gerektirir. Bu anlamda ayakkabıcılar sadece ayakkabı yapmakla kalmıyor, aynı zamanda yaratıcı dünyalarını da her numuneye yansıtıyorlar. Böyle bir sanatçı, Nahçivan şehrinin Hatai mahallesinde, halk arasında "Eski Çarşı" olarak bilinen bölgede çalışan Hüseyin Mahmudov'dur AZERTAC'ın bölge muhabiri genç ustayla bir araya gelerek sandalet yapımının inceliklerini, mevcut durumunu ve geleceğini anlattı Nahçıvan'ın kadim sanat geleneklerini keşfetmek için "Eski Çarşı"dan yola çıkıyoruz. Çarşının gürültülü, hareketli ortamında bir atölye hemen dikkat çekiyor. Burada zaman biraz daha yavaş akıyor gibi görünüyor. Derinin kendine has kokusu, enstrümanların ritmik sesi ve ustanın dikkatli gözleri burayı bambaşka bir dünyaya dönüştürüyor. Yılların tecrübesine sahip Hüseyin Mahmudov bu küçük alanda çalışıyor Usta bizi gülümseyerek karşılıyor. Elleri meşgul olmasına rağmen isteyerek sohbete katılıyor. He says that shoemaking has entered his life since his childhood: "I was already interested in this art when I was in the sixth-seventh grades. At that time, my father sold materials for shoes - glue, soles and other accessories. I also went back and forth with him to the masters. Sensing my interest, my father directed me to learn the art. May God have mercy on him, I learned this profession thanks to him. Even today, I love my work. For me sandaling is not just an art, it is a way of life "The biggest profit for me is making people happy" Every work in the workshop is based on manual labor. Huseyin explains the difference between factory production and individual work as follows: "In a factory, one shoe goes through the hands of dozens of people, and hundreds of products are made per day. Bizim yaklaşımımız farklı. Bir çift ayakkabı üzerinde iki üç gün çalışıyoruz. Çünkü asıl amacımız nicelik değil niteliktir. Deri kesilir, dikilir, kalıplanır ve son olarak şekil verilir. Müşteri her aşamayı kendi gözleriyle görebiliyor." Ayakkabıcılıkta en önemli husus bireysel yaklaşımdır. Hüseyin Usta, hazır ayakkabı bulmanın bazı kişiler için ciddi bir sorun olduğunu belirtiyor. "Birkaç yıl önce atölyeye genç bir adam geldi. Ayaklarındaki sorun nedeniyle standart ayakkabılar kendisine uymadı. Ayakları 42 numara olmasına rağmen rahatlık için 47 numara ayakkabı arıyordu. Ona hem tam oturacak hem de çok rahat edecek bir model yaptık. Onun çocukluğundaki sevincini unutamıyorum. Benim için en büyük kazanç insanları mutlu etmektir" diyor Genç usta bu hatırayı anlatırken gülümsese de yüreğinde bir kaygı da vardır. Bu kadim sanatın yok olma tehlikesiyle karşı karşıya olduğunu üzülerek söylüyor: "Bir zamanlar burada 6-7 usta vardı, şimdi neredeyse yalnızım. Kardeşime de öğretmeye çalışıyorum ki sanat yaşasın. İnsanların ilgisi azalsa da sandaletçiliğin tamamen ortadan kalkmayacağına inanıyorum." Sohbetimize devam ederken atölyeye gelen müşteri sayısı da bitmiyor. Kimisi sipariş veriyor, kimisi hazır numuneleri inceliyor. Bu sahne, "Eski Çarşı"nın bu küçük atölyesinde sadece ayakkabı yapılmadığını, aynı zamanda geçmişin korunduğunu, geleneğin geleceğe taşındığını gösteriyor. Bu kadim sanatın Hüseyin ustanın ellerinde daha uzun yıllar yaşayacağına inanıyoruz 2026 © AZERTAC. Telif hakkı saklıdır. Bilgilerin kullanımına hiper bağlantıyla atıfta bulunulmalıdır