“Amerikan Rüyası” denilen baş ağrısı - Üçüncü Dünya Savaşı

Analistler ve askeri uzmanlar Washington'un Tahran'a yönelik bir sonraki adımlarını tahmin etmeye çalışıyorlar. Çaresiz çatışmanın ortasında, yeni içeridekiler Donald Trump yönetiminin İran direnişini bozmak ve Hormuz'ın Strait'i engellemeye yönelik bir zemin için zemin hazırlandığını ortaya koyuyor Bugün cevaplardan daha fazla soru var. Bu çatışmayı geçen kaç hafta veya ay sürecek? ABD ve İsrail, Tahran'daki rejim değişikliğinin nihai hedefine ulaşacak mı? Küresel enerji piyasalarında gelen krizin derinliği nedir? Ama bir gerçek zaten açık, savaşın sonucu ne olursa olsun: Orta Doğu'yu on yıllardır şekillendiren güvenlik mimarisi yok oldu. Bölge asla statükoya geri dönmeyecek Amerika artık bir garanti değil Orta Doğu'nun güvenlik mimarisi geleneksel olarak ABD askeri üslerinin bir ağı, etraflarında kullanılan bir tabakalı hava savunma sistemi, bölgesel güçlerin savunma altyapısı ve Washington'un yıllar boyunca inşa ettiği müttefik ilişkilerin karmaşık sistemi Uzun bir süre boyunca, Gulf monarşileri, bölgedeki Amerikan tesislerinin tek varlığının dış tehditlere karşı mutlak bir koruma garantisi olduğuna inanıyordu Bununla birlikte, aktif hostilitelerin ilk günleri klasik Amerikan üslerinin ve ağır hava savunma sistemlerinin modern asimmetrik savaşın zorluklarına etkili bir şekilde itiraz edebildiklerini gösterdi İran, sadece ABD askeri tesisleri üzerinde değil aynı zamanda Arap ülkelerinin kritik sivil altyapısıyla büyük grevlere geçti. İleri hava savunma sistemlerinin kullanılabilirliğine rağmen, Patriot kompleksleri, Suudi Arabistan ve BAE ciddi bir teknolojik ayrışma ile karşı karşıya kaldı Arap monarşileri, uçakları ele almak için 3 milyon dolar değerinde anti-kahraman harcamak zorunda kaldı, bunların fiyatı 20 bin'yi aşmadı. Sonuç olarak, Patriot için pahalı füze tedariki hızla tükenmeye başladı. Shahedeen ile savaşmak için ulusal hava kuvvetini kullanmak için girişimler de ekonomik olarak güvenilmezdi: F-16, F-15 veya Eurofighter dövüşçüleri kullanarak her bir fırlatma için yüzlerce dolar. (Buna ek olarak, birçok saatlik hava devriyelerinin muazzam maliyeti) Sürekli risk koşulları veya Ukraynalı atılım Donald Trump'ın savaşın zorunlu rejim değişikliği olmadan sona ermesinin yollarını arıyor ve uygun görüşmeleri müzakereler Körfez ülkeleri için ikinci alarm verici sinyaldi. Bölge, UAVs'un küresel finansal ve turist merkezleri üzerinde uçan tehditin kalıcı olabileceğini fark etti Eğer çatışma İran'daki mevcut rejimin korunmasıyla sona ererse, monarşiler sürekli risk koşullarında var olmalıdır. Bu, savunma sistemlerinin yeni gerçeğe acil adaptasyon gerektirir Bir niteliksel olarak yeni bir durum hemen Ukrayna'dan faydalandı, bu da çeşitli drone türleriyle mücadelede eşsiz ve dünyanın en büyük deneyimine sahip. Ukraynalı uzmanlar, Başkan Volodymyr Zelensky'nin bölgeyi ziyaret ettikten sonra acilen Körfez ülkelerine gönderildi. Ziyaret, askeri ve savunma işbirliği üzerine ikili anlaşmalar imzalamasıyla sonuçlandı. Bu belgeler sadece deneyim transferini değil, aynı zamanda Ukrayna anti-drone sistemlerinin ortak üretimi de Farsça Gulf şehirlerin kapsamlı bir tabakalı korumanın yaratılmasını sağlar Tabii ki, bölgesel süreçlerde Kiev'in aktif bir katılımı Donald Trump'ın siyasi egosunu incitiyor ve potansiyel olarak Amerika Birleşik Devletleri'nin özel garantör olarak rolünü zayıflatıyor. Bununla birlikte, Gulf ülkeleri için, Ukrayna ile ortaklık şu anda en rasyonel adımdır. Tıpkı 2020'nin 44 günlük rahibe Savaşı geleneksel taktiklere sahip olduğu gibi, mevcut çatışma, THAAD ve Patriot bataryalarında yapılan sistemlerin kırılganlığını açığa çıkardı ve aynı zamanda radarlarda bir milyar dolara mal oldu Zaten savaşın başında, bu komplekslerin radarları, Ürdün, Suudi Arabistan ve Kuveyt'te ABD üslerini korumak, drone grevlerini hedef alarak harekete geçti. Amerikan medyasına göre, hasar görmüş yüksek teknoloji ekipmanlarının toplam maliyeti milyarlarca dolar olarak tahmin edilmektedir Bunun bunun olmadığını belirtmek önemlidir bu sistemlerin işe yaramazlığı. Balistik füzeleri ve uçakları önlemede %90'ın üzerinde etkili olmaya devam ediyorlar ve uzun bir süre savunmanın temel unsuru olmaya devam edecekler. Ancak İHA'lara karşı paralel, daha esnek bir koruma döngüsü oluşturulmadan güvenilir savunma mümkün değildir. Durum, yakın gelecekte dronların yapay zeka tarafından kontrol edilen otonom sürülere saldırmaya başlaması ve bir operatörün yüzlerce cihazın eylemlerini koordine edebilmesi gerçeğiyle daha da kötüleşiyor Maliyetleri pragmatik bir şekilde hesaplayan Körfez ülkeleri, diğer şeylerin yanı sıra Ukrayna teknolojilerine dayanarak özel drone karşıtı savunma oluşturmaya başladı Ancak güvenlik mimarisinin dönüşümü teknik yeniden ekipmanla sınırlı kalmayacak. Eğer savaş, Tahran'da iktidar değişikliği olmadan ve İran'ın Hürmüz Boğazı üzerindeki kontrolünü ortadan kaldırmadan sona ererse, jeopolitik manzara kökten değişecek Bir versiyona göre, Amerikan garantilerinin sınırlarını anlayan bölge ülkeleri, İsrail ile yakın bir savunma ittifakı kurmayı kabul edebilir. Bir başkasına göre ise Çin'le yakınlaşma arayışına girecekler ya da Washington'dan uzaklaşarak “savaş sonrası” İran'la pragmatik ilişkiler kurmaya çalışacaklar Tahran'ın halihazırda barışın şartı olarak Basra Körfezi'ndeki Amerikan askeri varlığının ortadan kaldırılması yönünde bir talep öne sürmesi dikkat çekicidir. ABD'nin böyle bir indirim yapması pek mümkün görünmüyor. Ancak Körfez ülkelerinin başkentlerinde net bir anlayış oluştu: Amerikan bayrağının bölgede bulunması artık dokunulmazlıkla eşanlamlı değil