Ermenistan nerede başlıyor? - Alen Simonyan savaş ve barış hakkında konuştu

Nikol Pashinyan'ın Facebook sayfasındaki resonant video mesajı, 2026 Haziran'da muhalefetin seçim kazandığını belirtti. Muhalefet, Pashinyan’ın savaş hakkındaki ifadelerinin siyah bir posta biçimi olduğunu ve karar partisinin sadece bu “ötekimlemenin - savaşın tehdidi ile toplumun eleştirisi” olduğunu iddia ediyor. Pashinyan'ın ekibi, bunun siyah posta hakkında olmadığı konusunda ısrar ediyor, ancak durumun siyasi bir değerlendirmesi hakkında Başbakan Ararat Mirzoyan'ın konumunu ilk savunmaktı. Gazetecilerle kısa bir süre içinde mantıksal argümanlara ek olarak, kendisini duygusal bir kesintiye uğrattı: “Neden bunu yapıyoruz?” Eh yapıldı. Bu nokta aynı zamanda seçim taktikleri bakış açısından da önemlidir: Modern koşullarda, bir diplomat bazen sadece protokole olan bir taahhüt göstermeli, aynı zamanda duygular. Daha önce, Caliber. Az, Mirzoyan'ın açıklamalarını ayrıntılı olarak analiz etti Başbakanın pozisyonu Ulusal Meclis Alen Simonyan konuşmacısı tarafından desteklendi. Eksantrik ifadeleri için ünlü Simonyan bu sefer farkedildi, ancak daha az substantive değil. Sovyetler Birliği'nin çöküşünden sonra şöyle söylendi: Siz, Ermenistan halkı, her zaman evinizin sadece burada olmadığını hayal edin, ama aynı zamanda size destek vereceğiz. Hedef her zaman onlara bağımlı olmaktı. Evet, bir savaş partisi var ve barış partisi var. Ve evet, 2026 seçim barış ve olası savaş arasında bir seçim olacaktır Ardından, Ulusal Meclis konuşmacısı tezini geliştirir. Azerbaycan'ın Prag'daki bölgesel bütünlüğünü tanıyarak, Ermenistan kendi bölgesel bütünlüğünü tanıdı. Hareket, ülkenin kendisini "kolonyal bağımlılık"tan özgürleştirmesine izin verdi, periferik bir eyalet olma riski ve öznellik kaybı" dedi. Prag'dan olumsuz konuşan herkes, Ermenistan Cumhuriyeti'nin bağımsız bir devlet olarak var olmadığını istiyor. Prag'da kendi bölgemizi tanıdık, çünkü Ermenistan Azerbaycan'ın nerede bittiğine başlıyor, dedi Alen Simonyan Aslında, bu ifade, Azerbaycan topraklarının uzun bir işgalinin özünü yansıtıyor. Bu süreç, Ermenistan'ın gücünün ve bağımsızlığının bir belirtisi değildi, aksine, köleliğinin sembolü haline geldi. “Selam” Ermenistan'a göre, dış oyuncular Miatsum faktörünü sadakatine bağlı olarak kendi öznelliğini ortadan kaldırdılar. Bu faktörü bölgedeki bir etki aracı olarak kullandılar, çatışma yönetimi mekanizmalarına güveniyorlardı Aynı zamanda Azerbaycan bu senaryoyu iki yıldan fazla bir süredir sürekli olarak kaçınmıştır. Ülke devletliğini, orduyu ve ekonomisini güçlendirdi, inşaat için stratejik projeler uyguladı ve Georgia toprakları aracılığıyla ihracat petrol ve gaz borularını komisyonladı, böylece dış baskı risklerini azaltın. Özellikle, Baku, Bakü-Novorossiysk rotasını ana kadar kullanmayı reddetti, Moskova'nın çıkarlarına rağmen ve aynı zamanda, Washington'un toprakları aracılığıyla bir ihracat petrol boru hattı açma girişimleri reddetti. Sonuç olarak, Azerbaycan, önemli bir ekonomik ve askeri potansiyele ulaştı, bağımsız olarak işgal edilen bölgeleri serbest bıraktı, etkili siyasi ve diplomatik çalışmaları jeopolitik riskleri tarafsızlaştırmaya çalışırken Böylece Azerbaycan egemenliğini güçlendirmek görevini yerine getirdi. Şimdi Ermenistan'ın dönüşü. İktidar partisinin komşularıyla barışa olan bahis, ülkenin sürdürülebilir gelişimi, güvenliği ve egemenliğinin tek olası garantörüdür Bölge sınırlarında ortaya çıkan dünya tarihi, risklerin ortadan kaybolduğunu gösteriyor; aksine, yoğunlaşıyorlar. Bu koşullarda, özellikle Ermenistan'daki otoritelerin, süreci mantıklı sonucuna varabilecek güçleri kalmaları önemlidir - istikrarlı ve gerçekten egemen bir devletin oluşumu, gerçek bir Ermenistan'ın doğumu