Ermeniler Azerbaycanlıları neden öldürüyor - GİZLİ GERÇEKLER

31 Mart aynı zamanda geleceği koruma günüdür Şimdi her Azerbaycanlıyı endişelendiren bir soru var, Ermenilerin halkımıza karşı düşmanlığının kökeni nedir, gücünü nereden alıyor, neye dayanıyor... Bu soruları sıralayabiliriz. Bu yazımızda bu soruların cevaplarını bulmaya çalışacağız Bugün 31 Mart 2026. Bugün bizim takvimimizde Azerbaycanlıların Soykırım Günü. Bugün Azerbaycan halkının kanlı hatırasının, tarihi trajedilerinin, milli direniş iradesinin simgesidir. 31 Mart hafızayı canlı tutmaya, tarihten ders almaya ve geleceğe uyanık olmaya bir çağrıdır Tarihe bakıldığında Azerbaycanlılara yönelik soykırım politikasının tesadüfi ya da yerel olaylar bütünü olmadığı açıktır. Sistematik, adım adım ve amaca yönelik olarak uygulanan uzun vadeli bir stratejidir. 19. yüzyılın sonlarından itibaren bu politika daha açık ve organize bir biçimde uygulanmaya başlanmıştır. Ancak daha önceki dönemlerde bile fırsat doğduğunda Azerbaycanlılara yönelik katliamlar ve şiddet uygulandı 1905 olayları bu politikanın ilk büyük aşamalarından biri olarak tarihe geçti. Çarlık Rusya'sının arşiv belgelerinde de o dönemde Ermeni silahlı gruplarının Bakü, Şamahı, Nahçivan ve Erivan vilayetlerinde Azerbaycan halkına yönelik büyük saldırılar düzenlediği belirtiliyor. Bu olaylarda onbinlerce insan öldürüldü, köyler yakıldı 1908 olayları da bu sürecin devamıydı. Osmanlı topraklarında yaşanan olaylar karşısında Ermeni silahlı grupları bölgede daha da aktif hale gelerek Kafkasya'da etnik temizlik politikasını güçlendirdi Mart 1918 olayları Azerbaycan tarihinin en kanlı sayfalarından biridir. Bakü Sovyeti ve Taşnak güçlerinin Mart ayında ortaklaşa gerçekleştirdiği katliamlar sonucunda yüzbinlerce Azerbaycanlı öldürüldü. Azerbaycan Halk Cumhuriyeti'nin oluşturduğu Olağanüstü Soruşturma Komisyonu'nun belgeleri, bu soykırımın boyutunu ve dehşetini açıkça ortaya koyuyor Şamahı'da yüzlerce köy yerle bir edildi, Guba'da ise özellikle zulümle katliamlar yapıldı. O dönemde Ermeni zulmü Azerbaycan'ın her bölgesine ulaşmış ve insanları öldürmüştü. Guba Soykırımı Mezarlığı bu vahşetin canlı kanıtıdır. Kadın ve çocuk iskeletleri de dahil olmak üzere burada bulunan insan kalıntıları, Ermeni silahlı gruplarının vahşetini gösteriyor 1923 yılında Dağlık Karabağ Özerk Bölgesi'nin kurulması bu politikanın siyasi aşamasıydı. Bu adım gelecekte yeni çatışmaların temelini atmış ve Azerbaycanlıların tarihi topraklarından sürülmesi sürecini hızlandırmıştır 1930'lu yıllarda, özellikle 1935'te Sovyet yönetimi sırasında Azerbaycanlıların Ermenistan'dan sürülmesi devam etti. Bu süreç, resmi belgelerde "tehcir" olarak sunulsa da gerçekte etnik temizlik politikasının bir parçasıydı 1948-1953 yıllarında SSCB yönetiminin kararıyla yüzbinlerce Azerbaycanlı zorla yurtlarından uzaklaştırılarak Azerbaycan'ın Aran bölgelerine yerleştirildi. Bu konuda SSCB Bakanlar Kurulu'nun kararları var ve bu belgeler sürgünün planlı bir şekilde gerçekleştirildiğini doğruluyor 1980'lerin sonundan itibaren bu politika yeniden askeri düzeye taşındı. 1988 yılından itibaren Ermenistan topraklarında yaşayan Azeriler topluca sınır dışı edildi. 1990-1993 yıllarında Karabağ ve çevre bölgeler açık savaş koşullarında işgal edildi 25-26 Şubat 1992 gecesi Hocalı'da yaşananlar, 20. yüzyılın en korkunç trajedilerinden biri olarak tarihe geçti. 613 sivil vahşice katledildi. Bu soykırımın tanıkları artık anavatanlarına dönüyor ve bu olayları canlı bir şekilde doğruluyor Hocalı soykırımının faillerinden bir kısmı zaten Azerbaycan tarafından tutuklanmış ve yargılanmıştır. Bu, tarihi adaletin yeniden tesis edilmesi açısından önemli bir olay, geleceğe ciddi bir derstir Zaman içerisinde halkımıza karşı yapılan bu soykırımların sadece insan katliamlarıyla sınırlı olmadığını da bilmeliyiz. Azerbaycan halkının tarihi toprakları işgal edildi, kültürel miras yok edildi, şehirler ve köyler yok edildi. Camilere hakaret edildi, mezarlıklar yıkıldı Bu durum haklı olarak şu soruyu gündeme getiriyor: Ermeniler neden Azerbaycanlılara karşı tutarlı bir zulüm ve acımasız politika yürüttüler? Bu sorunun cevabı tarihsel, politik ve ideolojik faktörlerin karmaşıklığında gizlidir. 19. yüzyılda oluşan "Büyük Ermenistan" düşüncesi bölgedeki etnik temizlik politikasının ideolojik temeli oldu. Bu fikir yalnızca toprak iddiası değil, aynı zamanda aynı zamanda bu topraklardaki diğer halkların bastırılması anlamına da geliyordu Bu fikrin varlığı, Ermeni yazarların eserleri de dahil olmak üzere tarihi kaynaklarda açıkça kabul edilmektedir Bu politikada dış güçlerin rolü özel dikkat gerektirmektedir. Çarlık Rusyası döneminde Ermeniler Kafkasya'ya taşınmış ve bölgedeki demografik durum değiştirilmiştir. Bu, imparatorluğun bölgede tutunacak bir yer kurma stratejisinin bir parçasıydı Sovyet döneminde bu politika çeşitli şekillerde sürdürüldü. Ermenistan'ın toprak iddiaları dolaylı olarak desteklenirken, Azerbaycanlıların hakları sistematik olarak ihlal edildi Modern zamanlarda Fransa gibi ülkeler açıkça Ermenistan'ı savunma politikası izliyorlar. Fransız Parlamentosu'nun aldığı tek taraflı kararlar, bu ülkenin bölgedeki çıkarlarını ve partizan tutumunu açıkça ortaya koyuyor İran, bölgedeki jeopolitik çıkarlarını korumak adına aslında denge politikası adı altında Ermenistan'la yakın işbirliği yapıyor. Bu, Azerbaycan'ın çıkarlarına aykırı adımlarla gözlemlenmektedir. İlginç olan 1918 yılında Bolşevikler ve Taşnakların Azerbaycanlılara soykırım yaptığı sırada Güney Azerbaycan'da onbinlerce soydaşımız öldürülmüştür. Ancak bir İranlının burnu kanamadı. Bu gerçek herşeyi anlatıyor Elbette böyle bir dış destek olmasaydı Ermenistan'ın işgal politikasını bu kadar uzun süre sürdürmesi mümkün olamazdı Bütün bu gerçekler, Azerbaycanlılara yönelik soykırım politikasının, büyük güçlerin çıkarlarının Ermenilerle çatıştığı bir sürecin sonucu olduğunu göstermektedir. Ve Ermeniler maşa olmakla bir şeyler elde edeceklerini sandılar Bugün durum değişti. Azerbaycan toprak bütünlüğünü yeniden sağladı. İşgal altındaki topraklar kurtarıldı Bugün Hocalılılar memleketlerine dönüyor. Bu, tarihte ilk kez adaletin yeniden tesis edildiği bir aşamadır Biz zaten yaslı milletin elbisesini değiştirmişiz, muzaffer bir milletiz. 31 Mart gücümüzün, irademizin ve milli birliğimizin simgesidir. Dünyanın farklı ülkelerinde yaşayan Azerbaycanlılar bu günü kutluyor, kurbanları anıyor ve tarihleri anıyor Bugün bir hafıza günü, bir öğrenme günü. Bugün geleceğe bakma günü. Halkımızın başına gelen talihsizlikleri unutmamak, yeniden yaşamamak için uyanık olmak gerekiyor. Tarih, unutkanlığın tekrarlanan trajedilere yol açtığını göstermiştir. Bu nedenle 31 Mart'ın aynı zamanda geleceği koruma günü olduğu da düşünülebilir Evet Azerbaycan halkına karşı yapılan soykırımlar tarihimizin en acı sayfalarıdır. Ancak bu sayfalar aynı zamanda halkımızın direnişinin, mücadelesinin ve yenilmezliğinin de kanıtıdır. Tarihten ders alan halk asla yenilmez