Rejim değişikliği uzmanı Robert Pape: "İran kaybetmiyor. Bugün savaş öncesine göre daha güçlü."

İsrail ve ABD'nin İran'a karşı askeri kampanyası tam hızlanıyor. Başkan Donald Trump, İran rejimine “iki üç güne kadar” söz verdi. Ancak 20 günden fazla bir süre sonra İran hükümeti, ordu ve güvenlik güçleri açık ifadeler yapıyor. Trump ve Netanyahu, İran'ın füze yeteneklerinin “dövülmüş” ve “yargılanmış” olduğunu söylüyor, ancak Tahran İsrail ve Orta Doğu'yu vurmaya devam ediyor. İran'da anti-devlet isyanları yoktu. İran, Hormuz'ın Strait'ini ele geçirdi ve bu da dünya petrol fiyatlarında keskin bir artış gösterdi Amerikan TV kanalının Gazeteci MC Now (eski MSNBC) İran Robert Pape, tarihçi, Chicago Üniversitesi'nden siyasi bilim adamı, hava kuvveti ve rejim değişikliği konusunda uzman, ABD Hava Kuvvetleri alanında İleri Araştırmalar Okulu'nun öğretmeni Pape'ye göre, Trump'ın hedefi – İran rejimini sadece hava grevleri tarafından devirmek için – başarısızlıkla sonuçlandı Dünya Savaşı'ndan bu yana her hava kampanyasını inceledim ve her zaman, 100 yıldan fazla, tek başına hava gücü – toprak güçleri olmadan – hiçbir zaman bir rejim devirmemiştir. Hava gücü ile birlikte yapılan pro-demokrasi hareketleri zamanları vardı; asla işe yaramadı. Rehbersiz bombaların çağında çalışmadı, akıllı bombaların çağı. Birçok farklı kombinasyon denedik, çok fazla istihbarat kullandık ve asla işe yaramadık. Daha anti-Amerikan, daha tehlikeli ve maliyetlere daha yatkın ikinci nesil liderlerle sona erdik Pape 1991 olayları, 39 günlük hava saldırıları ve Irak'a karşı dört günlük ABD toprağı Irak'a karşı Irak ordusunu Kuveyt'ten övdü: “George H.W yönetimi. Bush, Irak'ın bu kadar zayıf olduğuna ve Saddam Hüseyin'in rejimini ortadan kaldırmak için Şiiler'e çağrıda bulunduğuna inanıyordu. Bunun yerine ne oldu? Saddam'ın rejimini on binlerce Shia isyanıyla acımasızca ele geçirdi Pape, rejim değişikliğine ulaşmak için hava kampanyalarını göz önünde bulundurun: “Bu etkisiz değil çünkü bombalar teknik olarak etkisizdir.” Bu etkisiz bir bombalamadır çünkü bize karşı çalışan hükümet ve toplumdaki siyasi süreçleri tetikler. Bu politik olarak kendini imha eden bir stratejidir. Bombalamadan önce toplum ve hükümet arasında bir boşluk vardı. Bombalama İran'ın yerli oyununu, İran'a hangi güce sahip olduğunu iddia eden yabancı bir askeri ile bir çatışmaya dönüştürüyor Pape, Amerikalıların İran'da birkaç kez değiştirme rejimleri olduğunu hatırlattı: “ 1953 yılında İran ordusunun bir kısmını kontrol ettik ve İran'ı iktidara getiren askeri darbeyi kolaylaştırdık.” Uzman, daha önce “biz – Amerikalılar – İran hükümeti ne olacağına karar vereceklerini söyledi. ” Bir diktatörlük ya da kukla rejim diyoruz, bu nasıl yorumlanacaktır ve milliyetçiliğin politikası denkleme tanıtıldı. Ve milliyetçilik ortaya çıktığında, temel olarak yeni bir siyasi dinamik ortaya çıkıyor Pape, “ bombalamanın sebep olduğu yeni siyasi durum rejim değişikliğine karşı çalışıyor ... Washington’un emirlerine uymaya daha istekli bir nesil bekliyoruz” diyor. Bunun yerine, negatif rejim değişikliği elde ediyoruz: Amerika ve müttefiklerini cezalandırmak için daha tehlikeli olan ikinci nesil liderlerle sona erdik Pape, İran'a karşı savaşı “Amerika Birleşik Devletleri tarafından açıkça parlak – ABD ordusu yaptıkları her şeyi yaptı.” Ama İran savaşı kaybetmez. Ana nedeni, Hormuz'un Strait'i kontrol ederek, İran zaten muazzam bir avantaj elde etti. Dünya enerji fiyatlarını yükseltmek için yararlandı. Bunlar da İran'a maddi açıdan fayda sağlıyor, çünkü İran petrolünü strait aracılığıyla hareket edebilir; bu tankları havaya uçurursak – bu kolayca yapabiliriz – sadece petrol fiyatları daha da ileri sürecektir. İran kaybediyor. Bugün savaştan önce daha güçlü. Ve eğer strait açmak için toprak kuvvetlerini kullanmak zorundayız... Bu, escalation tuzağını daha da abartacaktır. Terörizmle karşı karşıya kaldığım gibi, 25 yıldan fazla süredir çalışıyorum, tüm terörist saldırıların yüzde 95'ini gösteriyor Dünyanın dört bir yanındaki intihar saldırıları, yabancı kara kuvvetlerinin varlığına tepki olarak gerçekleştiriliyor." Bir TV kanalı muhabiri, Financial Times'ın geçtiğimiz günlerde, başlangıçta Amerikan bombalamalarını destekleyen birçok İranlının artık fikirlerini değiştirdiğini ve onlara karşı çıktığını bildirdiğini belirtti Pape'in cevabı şöyle oldu: “...Eğer bir günde 300 İranlı lideri öldürebilseydik, bunu kesinlikle hemen şimdi yapardık. Bunun gerçekleşmemesinin nedeni onların nerede olduklarını bilmememizdir. Bunun gerçekleşmemesi, demokrasi yanlısı hareket ile Amerika'nın bombalama kampanyası arasında gerçek bir ittifakın kurulmadığının güçlü bir kanıtıdır... İran'ın, tamamen Amerika ve İsrail'in liderliğini kesmesi için tasarlanmış bir "mozaik" planı vardı. Bu plan esas olarak, liderlerin kaybına rağmen savaşın devam etmesi için gerekli tüm kararların merkezi olmayan bir şekilde dağıtılmasını içeriyordu. Bunun İran'ın beklediğinin bir parçası olduğunu düşünüyorum. Davranışlarında en ufak bir ritim kaybı belirtisi görmüyorsunuz. Bu, sonunda bir lider bulduğumuz anlamına gelmiyor; onun öldürülmesinin ardından tüm iskambil evi çökecek, çünkü burası bir iskambil evi değil. Daha çok bir matrise benziyor; esnek bir matris.” Pape, Başkan Trump'ın bu durumdan siyasi olarak eskisinden daha güçlü çıkması için "hiçbir umut ışığının" bulunmadığına inanıyor. Eğer böyle bir yol olsaydı onu kullanırdı çünkü görünüşe göre kendisi bu tür durumlara karşı çok hassas. Buradaki gerçek seçim şu: Başkan Trump şimdi kayıplarını mı kabul etmeli yoksa zaferini mi ilan etmeli? Bunun siyasi maliyeti oldukça ağır olacak çünkü eğer şimdi çatışmadan çekilmeye kalkarsa, bu muhtemelen İran'ın daha önce sahip olmadığı Hürmüz Boğazı'nın kontrolünü eline almasına neden olacak. Ve muhtemelen bomba yapmak için hala uranyumları olacak ve bu değişmeyecek. Dolayısıyla, Başkan Trump'ın kayıpları kabullenmek zorunda kalacağı siyasi maliyetler - ve bunu yapmak için tüm birliklerini bölgeden çekmek zorunda kalacak, aksi takdirde bu mantıksız görünebilir - ciddi olurdu... Ama eğer (Trump) daha da derinleşirse, üçüncü aşamaya geçersek, Basra Körfezi ve Hürmüz Boğazı'nda sınırlı kara operasyonlarının bile eşiğini gerçekten geçtiğimizde, bu muhtemelen çok daha kalıcı sonuçlara yol açacak ve siyasi maliyetler önemli ölçüde artacaktır. Ve o (Trump) yine de örneğin Temmuz veya Ağustos aylarında geri adım atmaya veya İran'la bir şekilde anlaşmaya varmaya karar verebilir, ancak o zaman başkanlığı pekala bitmiş olabilir. Kendini toparlayamayacak..." Uzman şu sonuca varıyor: "İran'la çatışma ne kadar tırmanırsa, İran'a o kadar faydası olur ve gelecekte de bunu görüyorum. Bana göre Başkan Trump'ın en iyi seçeneği şu anda kayıplarını en aza indirmek. Evet, siyasi maliyetler yüksek olacak. Bombalama başlamadan önce İran'la yapabileceği anlaşmanın aynısını yapamayacak ve bu anlaşmadan hoşlanmadı. Bu anlaşmadan daha da fazla hoşlanmayacak. Ancak buradaki alternatifler onun için siyasi olarak daha kötü ve ülke ve tüm dünya için de daha kötü."