Arkadaşlık yeni bir aşktır - Analitik çevrimiçi dergi Power

Aysulu Oyuncakhybek, özellikle "The Power" için Geçen yıl arkadaşlık hakkında düşünüyordum ve iyi bir arkadaş olmanın ne anlama geldiğini. Zihinsel olarak sona ermiş olan tüm arkadaşlıklara geri döndüm: Üniversiteden mezun olduğum için iletişim kurmayı bıraktım ve inisiyatifime katılmaya karar verdim; ortak çıkarlardan büyüdüm ve bir şekilde sessizce sol yörüngeden ayrıldım. Hayatta kalan arkadaşlıklar hakkında düşündüm, kesin arkadaşlıklar, soğuk arkadaşlıklar, bana ne demek istediklerini anlamaya çalışıyorum. Bu düşüncelerden bu metin doğdu Bir Substack bülteninde, “İnsan olmak, tanıklara ihtiyaç duyan bir hayvan olmaktır.” Bu, Shadowed Archive blogundan bir düşünceydi. Bu oldukça doğru bir tanım. Kim arkadaşımız ve yoldaşlarımız tanıklarımız değilse? Üniversitedeyken, bir kişi bana birçok en iyi arkadaş olmadığını ve genel olarak, arkadaş çocukluğundan beri bildiğin kişiler olduğunu söyledi. O zamanlar, çok kategorik görünüyordu, çünkü tanıdıklar yapmak ve kolay arkadaşça ilişkilerde insanlarla birlikte olmakta zorluk yoktu. Şimdi, 31'de yeni arkadaşlar edinmenin ve yeni arkadaşlıkların gerçekten yaşla daha zorlaştığını fark ediyorum. Eski arkadaşlıklar iyidir - bir yıl sonra ve uzun bir moladan sonra, bir arkadaşınızla konuşmak için hala kolaydır. Bu ilişkinin kaynağı bizi bireyler olarak şekillendiren temel anılar ve deneyimlerle dolu tükenmez bir rezervuardır: okul yılları, evde doğum günleri, ebeveynler ve kardeşleri Yeni arkadaşlıklar, aksine, timid ve ihtiyatlıdır. Bir yetişkin olarak arkadaş edinmek belirli bir cesaret seviyesini gerektirir, çünkü mesafenizi kısaltır ve potansiyel olarak insanları dikkatli bir şekilde tasarlanmış bir cephenin arkasında bırakın. Ve bu kırılganlık dayanılmaz olabilir. Birlikte eğlenebiliriz, ama bu kişiyi hayatımın ve kendimin çirkin tarafını göstermeye hazırım? Bu çok korkutucu çünkü “çok” veya reddedilebilir Bir sonbahar, arkadaşım Alia ve ben bir taksi bekliyor yağmur kanopy altında saklanıyordum. Beklediğimiz gibi, “Bak, birbirimizi ziyaret etmeyi bıraktık.” Bunu rahatsız olmak için bir reluctance olarak düşünüyorum: masayı kurmak, temizlemek, boş gelmiyor. Her zaman ziyaretimde başkalarını rahatsız etmek ya da misafirleri kendimle tanışmaktan daha kolay oldu. Ama bu konuşmadan itibaren, arkadaş ve arkadaşlarımı ziyaret etmeye karar verdim: onları köpeğimize ve kedimize tanıtmak, bir eşcinsel kahve üreticisinden kahve sunmak, kanepede birlikte oturmak. Ve üç ay boyunca bir soba yıkamadığım gibi ve evcil hayvanlarımızın saçları zeminde. Bu basit jest sayesinde, hassas bir mesafe tutmak için tercih ettiğimlerle bağ kurabildim Kendimi birden çok versiyonun repository olarak dostluğu düşünüyorum: Lise arkadaşlarım beni bir çocuk olarak tanıyor ve sonra genç olarak hatırlıyor; üniversite arkadaşlarım gençliğimi yakaladı; ilk ciddi işimden arkadaşlarım yetişkinliğe adım atarak tanık oldular. Ve bu muhtemelen yakın dostluğun hayatımızın herhangi bir noktasında mümkün olduğuna inanmak istiyorum. Sadece olmasına izin vermek gerekiyor Yetişkinlikte yeni yakın arkadaşlıklar, kendimizi biraz daha iyi bildiğimiz ve anladığımızda yaptığımız seçimlerdir Arkadaşım Nargiz, çoğu zaman insanlarla arkadaşlıkları ve bağlantıları tartıştığımızla, bir zamanlar iki veya daha fazla insanın birlikte büyümeye karar verdiği bir misafir Jay Shetty'nin podcast'inden bir alıntı gönderdi. Ve bence çocuklukta arkadaşlıktan arkadaşlıktan ayıran şey. Çocuklarla, tam anlamıyla birlikte büyürsünüz, ancak başka şekillerde birlikte büyümezsiniz. İnsanlarla yetişkinler olarak tanıştığınızda birçok neden olabilir. Örneğin, birlikte takılmazsınız, ancak birlikte büyümeyi ve hedeflerinizi elde etmeyi tercih etmezseniz, bağın Cuma günleri partilere gitmeyi bırakmanız muhtemel. Yetişkinlikte yakın arkadaş edinmek gerçekten bir arkadaş / kız arkadaşı görmek, kim olabileceğini görmek ve bu şekilde destek olmak Giderek sevgi olarak dostluğu düşünüyorum. Ayrıca tüm dahil edilen, karşılıklılık ve özverinin girişini gerektirir. Belki de arkadaşlık daha samimi ve özgür bir sevgi biçimidir, çünkü romantik ilişkiler aksine, arkadaşlık sosyal ilişkilerden yoksundur senaryolar, sözleşmeler ve çoğu beklenti Ancak romantizme takıntılı bir kültürde bunu gözden kaçırmak çok kolaydır. Bu nedenle Sevgililer Günü arifesinde dostluğu kutlamak istiyorum çünkü eğer aşk görmekse bizi arkadaşlarımızdan daha iyi kim görebilir?