Kazakistan'da Sağlık Çalışanları Günü kutlandı

Bu, "olmuş" ile "olacak" arasında ince bir çizginin olduğu, her kararın insanın kaderini değiştirebileceği, her gün çalışan insanların günüdür. Doktorlar, hemşireler, sağlık görevlileri. İnsanlara yarına dönenlerin hakkı Meslekleri nadiren rutine benzer. Sessizliğin bir anda kaygıya dönüşebildiği, dakikaların saatlerden daha ağır geldiği bir iş bu. Sanki hayatın görünmez, kırılgan, karmaşık, bazen de öngörülemeyen mekanizmasını ellerinde tutuyorlar ve arızalandığında onu yeniden kurmaya çalışıyorlar. Burada şansa yer yok ama dışarıdan görülmeyen beceri, dayanıklılık ve iç soğukkanlılığa yer var Bazı insanlar iyileşmek için ilaca giderler. Materyalimizin kahramanı Erlan Kildibekov, bir insanın nasıl çalıştığını anlamak için geldi Yeni şeyler öğrenmenin bir yaşam biçimi olduğu bir ailede büyüdü. Anne, baba, erkek ve kız kardeş doğa bilimlerinin temsilcileridir. Annem onlara dünyayı gözlem, deney ve mantık yoluyla açıklayan insanlar olan "doğa bilimcileri" adını verdi. Aile masasında insan vücudunun çalışmasından fizik kanunlarına, kimyasal reaksiyonlardan mimari ve resme kadar her şey tartışıldı. Küçük Erlan için dünya, sayfa sayfa okumak istediği kocaman bir kitaptı. En küçük çocuk olduğundan bu konuşmalara erkenden dahil oldu Fotoğraf: Erlan Kildibekov'un kişisel arşivinden Altı yıllık tıp fakültesini, bütün bir çağ boyunca süren bir bilgi kutlaması olarak hatırlıyor. Çalışmak bir görev değil, bilinmeyene doğru heyecan verici bir yolculuktu Asıl “tıp aşkı” ise altıncı yılında yoğun bakım hekimliğiyle tanışmasıyla gerçekleşti. Bu mesleğin özel mantığı onu cezbetmişti. Resüsitatör, karmaşık bir mekanizmanın mühendisi gibidir, çünkü başarısızlığın tam olarak nerede meydana geldiğini ve nasıl düzeltileceğini anlamaya çalışır 34 yılı aşkın süredir yoğun bakım onun için bir yaşam okulu haline geldi. Burada her gün insan kaderinin ne kadar kırılgan olduğunu hatırlatıyor Onlarca yıllık çalışmanın ardından bir kitap yazdı. İçinde mesleğin yüceltilmesi yok. Zaferler, kayıplar, acılar ve doktorların başkalarını kurtarma fırsatı için sıklıkla ödedikleri bedel hakkında dürüst bir konuşma yapılıyor Kitabın ana temalarından biri mesleki tükenmişlikti; nadiren aniden ortaya çıkan görünmez bir süreç. İlk başta sadece yorgunluktur. Sonra uykusuz geceler, duygusal yorgunluk, iç acıyı tanıdık yöntemlerle bastırma çabaları Fotoğraf: Erlan Kildibekov'un kişisel arşivinden Hastaları kurtarmak çoğu zaman bir ekip işidir. Erlan için ise ilk yoğun bakım ekibi kısa sürede gerçek bir kardeşliğe dönüştü. Kurtarılan her hayatın arkasında birçok doktorun çabasının yattığını burada fark etti Erlan Kildibekov artık insanlara doktor olarak değil, psikolog olarak yardım ediyor. Belki de iç acının bedelini çok iyi bildiği için Fotoğraf: Erlan Kildibekov'un kişisel arşivinden Binlerce hastadan, onlarca yıllık çalışmadan ve kendi kitabından sonra onun için neşe kaynağının şaşırtıcı derecede basit olduğu ortaya çıktı: yakın insanlar, yaşama fırsatı ve yolunun boşuna olmadığı hissi Doktorlar toplumun özel bir elitidir. Kendilerine kahraman demeden, her gün insanlara ana hak olan yaşam hakkını geri verenlere bir hatırlatma