İranlılar Hamaney ve ABD ve İsrail'e Karşı Savaş Hakkında Gerçekte Ne Düşünüyor?

Yayın İran'dan bir rapor hazırladı, bu ülkenin vatandaşlarının gerçekten ABD ve İsrail ile savaş hakkında ne düşündüklerini ve geleceklerini nasıl gördüklerini öğrendiler “ Azerbaycan ve İran arasındaki Astara sınırı, 600-800 m uzunluğunda bir koridordur. Astara bir bütündü, ancak XIX yüzyılın başında Rus-Persian savaşlarının bir sonucu iki parçaya bölünmüştü İran Astara'ya gitmek, hemen başka bir eyalette kendinizi hissediyorsunuz: Farsi'deki sayısız işaret ve yerel oto dev İran Khodro'nun çok büyük otomobilleri. Ama bugün sadece bu değil İran'ın bu kısmının savaştan etkilenmediği gerçeğine rağmen, buradaki konuşma sadece bununla ilgilidir Dün ulaştılar [İran Güvenlik Konseyi Sekreter Ali] Larijani. Belki de müslümanlar sonunda ayrılacaktır? Araba onarım mağazasında orta yaşlı bir işçi sorar Hayır, sıkı oturuyorlar. Siz ve ben bunu zar zor çekiyorum. Suya ekmek verin. Ve saraylar, gardiyanlar ve paramızla bir ordu inşa ettiler, ikinci çalışan adam 50-55 yıl önce cevap verdi Evet, ama kendilerini koruyamıyorlar. Ama nereye giderler. Bizi fakirleştirdiler. Bunun için ödeme yapalım, ilk parries Yerli sakinlerin bir şey var. İran'daki olumsuzluk birkaç ay boyunca% 40-50'ye ulaşıyor ve ulusal para sadece altı ay içinde iki kez tükendi: şimdi İslam Cumhuriyeti'ndeki dolarlar yaklaşık rials veriyor Ülkede zaten nakit eksikliği var. İran'a gelen yabancılar, para değiştiricileri doğru banknotlarla bulmak zor buluyorlar. İranlılar kendileri uzun süre ödeme yaptılar, bir kural olarak, yerel banka kartları ile ve nakit nadir durumlarda kullanılıyor Ancak online çevirilerle bile, kolay değil. 28 Şubat'tan bu yana İslam Cumhuriyeti küresel ağdan tamamen kesildi ve sadece yerel sitelerin çalışmasını içeren yerel internet, geçici olarak çalışır Aynı zamanda, Gilan ve Ardebil illerinde Azerbaycan sınırına bitişik, bazı yerlerde komşu ülkeden internet yakalayabilirsiniz. Astara'nın bazı girişimci sakinleri artık Azerbaycan SIM kartlarını satıyor. Buna ek olarak, İran SIM kartları bugün yurtdışında ulaşılamaz ve tersi de olabilir. Aramalar sadece iç sayılara gider ve sonra kesintilerle. Yurtdışındaki bir çağrı sadece ek bir ücret için yapılabilir. 15 milyon rials (yaklaşık 10 $), seçilmiş ülkelerden birine bir çağrı hizmeti satın alabilirsiniz, haftada 30 dakikadan fazla değil İran'ın kuzey illerindeki uzun mesafe iletişim, savaştan etkilenmeyen, genellikle daha önce çalışıyor. İran'ın merkezi kısmında, otobüsler, örneğin, Tahran ve I the ccupancy açısından bir uçuşa devam ediyor ve kabukların yoğunluğuna bağlı olarak. Ayrıca, arzu edilirse, her zaman bir "savari" (birkaç kişinin seyahat ettiği bir gezi) veya normal bir taksi bulabilirsiniz. Ortalama olarak, 200-300 km gezisi 5 ila 15 milyon rials (3 ila 10 dolar). İran'da yakıt yükseldi, ancak diğer ülkelerin standartları çok ucuz İsrail İran petrol depolama tesisleri üzerinde grevler, İran başkenti ve diğer şehirlerdeki benzin istasyonlarında hafif bir yakıt sıkıntısına neden oldu. Yerleşimlerden ve otoyollarda çıkışlarda, benzin, dizel veya gaz sunan gaz istasyonları bulabilirsiniz. Ancak, yakıt fiyatları hızla yükseliyor. Örneğin, yılın başında 400 ila 500 bin askere mal olan bir gaz litresi için, şimdi 750 bin rials (yaklaşık 0,5 $) ödemek zorundasınız Savaşa rağmen, özellikle büyük şehirlerde, dükkanlar, alışveriş merkezleri, alışveriş merkezleri ve alışveriş merkezleri var. İkincisi şimdi azaltılmış bir formda, günde birkaç saat çalışıyor. Bazı dükkanlar hiç açılmaz. Ancak bu, lojistikte mal veya kesinti eksikliği nedeniyle değil, ancak savaştan önce son derece zor olan genel karartıcı ekonomik duruma “ kiralama için ödeme yapmak için hiçbir şey yok. Fiyatlar son altı ayda neredeyse iki katına çıktı. İş yapmak artık imkansız, merkezi Tahran'da küçük bir mağazanın sahibi, ev eşyalarında özelleştirilmesi diyor. İslam Cumhuriyeti'nin başkentinde, durum güç ve su sıkıntısıyla ağırlanmıştır. Tahran'ın bazı bölgelerinde günde 8-12 saat ışık yok “Geçmişte, fiyatlarımızı bu kadar deli yapan kötü otoritelerden acı çektik. Şimdi İran'ın her yerine vuran Amerikalılardan ve İsraillilerden de acı çekiyoruz, dedi Alireza, 39, savaştan sonra Tahran'dan Ardabil'e kaçan bir girişimci. “Hamenei’nin ölümü hayatımın en neşeli günüydi. Ama bunu gördüğümde yumruklar hastaneleri, okulları ve evleri hedef alıyor ve bu saldırıları destekleyemiyorum, ABD-İsrail işgalini tüm İran'a karşı bir savaş olarak gördüğünü ekledi 28 Şubat'tan bu yana, en az 240 çocuk dahil olmak üzere 3,500'den fazla insan, İran'daki hostilitelerde öldürüldü. En kanlı bölüm savaşın ilk gününde meydana geldi, bir ABD Tomahawk füzesi bir kız okulunu Minab'ın güney İran kentinde vurdu. Saldırı en az 175 kişiyi öldürebilirdi. Yereller, İslam Devrimci Muhafız Kolordusunun gizli bir üssü (IRGC), ülkenin silahlı kuvvetlerinin elit bir biriminin okul binası altında saklı olabileceğini söylüyor. Amerika Birleşik Devletleri'ndeki içsel bir soruşturma daha önce Amerikalıların bu trajediden sorumlu olduğunu göstermiştir Bombalama ile durum İran'ın aksine, İsrail'in aksine neredeyse hiçbir barınak ve uyarı sistemleri yok. Yerel otoriteler bunu sağlarsa iyidir, ancak bir kural olarak, her İran ailesi kendi güvenliğini ummalıdır. Fırsatı yaşayanlar ya da kuzey illerine, Alireza gibi giderler. Grevler çoğu zaman Tahran, I., Tabriz gibi büyük şehirlerin eteklerinde yapılır, en büyük askeri üsler ve endüstriyel tesisler nerede bulunur İranlılar özellikle UNESCO Dünya Mirası Sitesi Gulestan Sarayı veya Iash'deki Rashk-e Jenan Sarayı gibi tarihi sitelerde boğuluyor. Ocak ayında Trump'a çok fazla güven koyduk, tüm bize yardımın yolda olduğunu vaat ettiğinde, ama hiçbir şey yapmadı. Bunun yerine, mullahs ve köpekleri bizi sokakta vurdu, Alireza, Washington'un Ocak ayında İslam Cumhuriyeti ile ticaret yapan ülkeler için yüzde 25'e tarife yükseltme kararı verdiğini söyledi. Yetkililer, İran'daki 47 yılda en büyük protestoları acımasızca bastırdı: en az 30,000 vatandaşı öldürülebilir, 40.000'den fazla tutuklanmış ve yüzlerce ölüm cezasına çarptırıldı “Şimdi Amerika’nın bize ihtiyaç duymadığı izlenimi alıyorum ve Trump bize kendi başına büyük bir sorun olduğunu düşünüyor,” diyor iş adamı, İranlıları “terör ve nefret” olarak adlandırdığı yeni bir konuşmadan bahsediyor. Bunun ötesinde, Beyaz Saray patronunun iddia ettiği her İran yanlısı değişimci, 1 Mart'ta İran'ın yeni lideri olarak “üç tane iyi aday” olduğunu iddia ettiği anlamına geliyordu Trump'ın tutarsızlıkları ve daha fazla protesto edebilecekleri formülasyonları susturur. Trump ya da [İsrail Başbakanı Benjamin] Netanyahu bana kiminle evlenmesini söyledi. Yeni güç nerede? Ayatollahs yerine bize sundukları siyasi alternatif nerede? Bunun gibi görünmüyorlar, Alireza dedi Şimdiye kadar, ABD-İsrail işgalinden sonra İran'daki ana değişim, güvenlik güçlerinin güçlendirilmesi, özellikle IRGC. Ayatollah Ali Khamenei’nin öldürülmesinden önce, ülke “yumuşak transit” seçenekleri tartışmıştı, İran'ın ekonomisini kısmen liberalleştirebilir, özel bir yaşam üzerinde gevşek devlet kontrolü yapabilir ve Batı'ya biraz daha yakın hareket eder. Böyle bir senaryoda, Khamenei reformist kamptan biri tarafından değiştirilebilirdi, büyük olasılıkla aday eski Başkan (2013-2021) Hasan Rouhani, Tahran'ın 2015'te Batı ile nükleer bir anlaşma yaptığını belirtti Savaş bu olasılığı kapattı ve yüce liderin suikastına karşı, transit en ağır senaryoya göre gitti. Khamenei'nin oğlu Mojtaba, 8 Mart'ta yeni devlet başkanı olarak seçildi ve IRGC ile yakından bağlantılı ve hem iç hem de dış politikada sert bir şekilde görülüyor Khamenei’nin iktidardaki 37 yıl boyunca kendi vatandaşlarına karşı acımasızlığı olmasına rağmen, hawks onu çok dikkatli ve kararsız olarak eleştirdi. Örneğin, 2003 yılında, Khamenei bir yağwa (yapay bir Müslüman avukatının kararı), İran'ın nükleer silahlardan vazgeçtiğine göre yayınladı. İran'a karşı ABD ve İsrail operasyonlarına karşı en zorlanan tepki hakkında karar veren Rakhbar oldu. Örneğin, Ocak 2020'de General Qassem Soleimani'nin öldürülmesine yanıt olarak, Tahran sadece Washington'a en az zarar veren ABD askeri üslerini vurdu. “Eğer Sayyid’in korkaklığı olmasaydı [Ali] Khamenei, içinde olduğumuz durumda olmazdık bugün. Düşman hemen kuvvet göstermeliydi. O zaman bizi saldırmaya cesaret edemezdi, Tahran'dan emekli bir IRGC subayı diyor. O, “şimdi petrol bombacısının artık geçerli olmadığını” iddia ediyor ve yetkililer nükleer bir cephane elde etmek için her şeyi yapacak Öldürülen IRGC lideri Muhammed Pakpoor, ABD ve AB terör ve nükleer proliferasyonda yer alan sert Ahmed Wahidi tarafından değiştirildi. IRGC'nin güçlendirilmesi ve Basij seferberliği Akrepleri bugün İran'da her yerde hissediliyor. Güvenlik güçleri şehirlerin sokaklarında, tüm yerleşimlere girişlerde de dağılıyor Savaş koşullarında durumu kontrol altında tutmak için toplam çekler gereklidir, rejimin gücünü ve istikrarını göstermek için. Ama başka bir şey var, en belirgin sebep değil: yetkililer askeri üslere, polis istasyonlarına ve askeri personele, polise, Ksirov ve ABD-İsrail koalisyonunun darbelerinden başka güvenlik güçleri var Şu anda rejimin güç üssü sivil nüfusla ya da sürekli değişimle karıştırılır. Çoğu zaman, herhangi bir şehrin merkezinde görmek kolaydır. Akşam düşerken, bu otobüslerin çoğu her şehrin merkezine yakınlaştı, büyük pro-devlet toplantıları günlük olarak düzenleniyor, yayın canlı Haziran 2025'te 12 günlük savaş sırasında, Ayatollah Ali Khamenei İsrail grevlerinden korkmak için halka açık görünmedi. Fakat savaştan sonra bile, İran'ın eski büyük lideri büyük bir seyirciyle konuştu. Bu, nerede olduğu hakkında bir tartışmaya yol açtı Bu sefer farklı bir şey yaptı. 28 Şubat'ta dünya İran'a karşı bir ABD-İsrail operasyonunun başlangıcını beklediği gibi, Khamenei, Tahran'daki evindeki üst düzey askeri liderlerle bir araya geldi. Kombine karşı çıkanlar 86 yaşındaki Rakhbar'ın bu şekilde kahramanca bir ölüm aradığına inanıyor, yatakta yalan söylemek istemiyor “De kiyid [Ali] Khamenei, Süleyman Hüseyin'in Karbala'daki kahramanlık yolunu doğru bir şekilde tekrarladı,” diyor 21 yaşındaki Zeinab, Tabriz Tıp Üniversitesi'nde her gece bir öğrenci, Tabriz-e- Saat Meydanı'nda, İran'ın dördüncü büyük şehri. Zainab'ın babası yerel bir camide hizmet ediyor Karbala'nın 680'deki savaşı, Şia İslam'da özel bir öneme sahiptir. Sonra ikinci Umayyad caliph Yazid ordusu, Imam Hüseyin’e itaat etmeyi reddediyorum (Muhammed Muhammed’in oğlu ve Dördüncü Haklı Ali’nin oğlu) ve onun ortaklarının 72'si. Hüseyin'in defiance ve kahraman ölümü hala Shiaism'de tanımlanır. Bu feat, her yıl Ashura'nın yas gününde anılır, Şiiler kendi başlarına çeşitli vücut yaralar geçirirken, Hüseyin'in acısını yeniden üretmiştir Ayatollah Ali Khamenei, İran Şiiler için Imam Hüseyin'in feat. Ve bu tür dramatik koşullar altında babadan oğula giden gücün transferi de İran'da birçok kişi tarafından algılanıyor (bazen dinden uzak olanlar tarafından bile). “Seyed Mojtaba Khamenei babasını, eşini ve kız kardeşlerinden birini suçlu saldırılarda kaybetti. Desteğimize ihtiyacı var, Zeinab, yeni Rakhbar'ın portresi ile gösteriye giden ABD'de öldürülen genç ve yaşlı Khamenei ve diğer üst düzey İran yetkililerinin görüntüleri her yerdedir. Tam anlamıyla bütün şehirlerin sokaklarını ve İran'ın büyük otoyollarını asıyorlar Kitlesel açık propaganda, rejimin zayıflığının izlenimini verir. Ayrıca, her büyük şehirden gelen her gece, kalabalıklara gelen pro-devlet etkinlikleri yayınları yaşıyor. Görünüşe göre İran'ın hepsi tek bir dürtüde sokaklarda. Ama değil Her şehirde hükümet toplantıları her zaman bir azınlık tarafından yapılır. Merkez meydanlarından ayrılırsanız, hemen her dakika "Marg bar Amrika" çığlıkları vardır! Marg bar İsrail! ("Amerika'ya ölüm! İsrail'e ölüm!" Çoğu insan bu protestoları görmezden gelir ya da onları doğru bir şekilde hor görür “Bu karnival’ı, iktidarın etrafındaki insanların toplanmasını göstermek için organize ederler. Ama hepsi yapay olarak yapılır. Yetkililer var, mollalar ve aile üyeleri. Hepsinden nefret ediyoruz!" diyor İsfahan Üniversitesi Uluslararası İlişkiler Fakültesi öğrencisi 22 yaşındaki Maryam. Ona göre rejimin temeli, hâlâ şiddet tekelini elinde bulunduran iyi organize olmuş bir azınlık. Ve İranlı çoğunluk kendiliğinden rejim karşıtı gösterilere çıktığında, devlet ve destekçileri onun dağınıklığından yararlanıyor Biz her zaman kendimiz için ayağa kalkıyoruz, herhangi bir partinin ya da liderin değil. Belki de bizim sorunumuz budur” diyen Maryam, bu yılın başında 1979'da devrilen Şah'ın varisi Prens Rıza Pehlevi'nin İran'daki pek çok kişi için birleştirici bir figür haline geldiğini hatırlatıyor: “Pehlevi'ye ve onun çağrılarına inandık. Trump gibi onun da yardımımıza geleceğini umarak sokaklara çıktık. Ama katliamları önlemek için bile hiçbir şey yapmadı" diyen kız, bugün artık Şah'ın varisine yönelik tutumun pek olumlu olmadığını ifade ederek, "Bizi yine sokağa çağırıyor ama hiçbir şeyin garantisini vermiyor. Bizi kesin ölüme davet ediyor” diye açıklıyor Maryam Rejim karşıtları, savaş sırasında protestoların olmayışının bir başka nedeni olarak da Trump'ın çelişkili açıklamalarını gösteriyor. Örneğin İran haritası savaş sonucunda ya da Kürt isyancılara destek olarak değişebilir. “Amerika ve İsrail bizi özgürlük ile tüm İran'ın egemenliği arasında seçim yapmaya zorluyor. Çoğu kişi için ikincisi hâlâ daha önemli” diye belirtiyor öğrenci Onun sözleri birçok açıdan kelimenin tam anlamıyla her İranlının hassas olduğu tarihsel travmaları yansıtıyor. İran (ve ondan önce de İran) yüzyıllar boyunca istilalara ve toprak işgallerine maruz kaldı, zaman zaman egemenliğinin bir kısmını kaybetti. İslam Devrimi'nin babaları, İran'ın gerçek anlamda bağımsız ve egemen olmasını ana zaferlerinden biri olarak nitelendirdiler. Bu söylem bugün dış tehdit ve ülkenin parçalanma tehlikesi karşısında aktif olarak kullanılmaktadır Yine de Meryem gibi İslam Cumhuriyeti'nin pek çok sakini ülkede değişimin kaçınılmaz olduğuna inanıyor. “Savaş biter bitmez yeniden sokaklara çıkacağız. Değişim için baskı yapacağız. Ve bunları başaracağız" diyor Tebrizli bir öğretmen olan 34 yaşındaki Ziba, üç yıldır dışarı çıkarken başını örtmüyor - ona göre bu, 2022'nin sonunda, başörtüsünü yanlış taktığı iddiasıyla polis tarafından dövülerek öldürülen 22 yaşındaki Kürt kızı Mahsa Amini'nin ölümüyle sonuçlanan kitlesel protestolar sayesinde mümkün oldu “Geçenlerde babam dışarı çıkarken başımı örtmemi istedi. Bugün evden başörtülü çıktığımda benimle gurur duyuyor” diyor Ziba “Eninde sonunda mollaların sonu gelecektir. Biz onlardan korkmuyoruz. Bizden korkuyorlar. Eğer Amerika ve İsrail onları yok etmeyi başaramazsa, işi biz kendimiz bitiririz!” - özetliyor