Anıların konuştuğu gün - Unutulmaz Ganira Hanım

Bugün Ganira Hanım'ın doğum günü - 51 yaşına giriyor Onu tanıyanların, sevenlerin, yol arkadaşları olanların gönlünde bu gün, bir takvim gününden çok daha fazlası, anıların ve vefanın yeniden konuşulduğu gündür Ganira Hanım'dan bahsederken insanın hafızası sadece anılarla değil ruhuyla da konuşmaya başlar. Çünkü o, bu dünyadan göçmüş olsa da, insanlara nezaketle dokunan eserleri ve eylemleri hayatta kalmaya devam ediyor Bugün Ganira Hanım'ın mezarında anılar paylaşıldı ve duygusal anlar yaşandı. Benim de pek çok anım var elbette; ancak bu yazımda onunla birlikte yaşadığımız olaylardan değil, onun hakikat dünyasına katılmasından sonra yaşadığım ve bana özel bir manevi işaret gibi görünen iki olaydan bahsetmek istiyorum Birincisi, onun ölümünden kısa bir süre sonra, "kırk" yaşının arifesinde gördüğüm rüya Ganira Hanım, yaşamı boyunca yakın arkadaşlarıyla birlikte, ebeveynlerinin bakımından mahrum kalan çocukların bakımının yapıldığı bir yetimhaneye sürekli manevi destek sağladı. Vefatından sonra da biz gönül dostları olarak bu ilginin devam etmesini istedik. Teşekkürler arkadaşlar - yetimhane personeli ile görüştüler, çocukların ihtiyaçları araştırıldı, bir miktar para toplandı, bir şeyler aldık ve yarın onları ziyaret etmemiz konusunda anlaştılar. Her şey zaten hazırdı - çocuklar, öğretmenler ve öğretmenler Ganira'nın arkadaşlarını bekliyorlardı O gece Ganira Khanum uykuma geldi. - Çok mutluydu, çok zekiydi. Sanki hayatının en güzel dönemindeymiş gibi Yüzünde o tanıdık neşe, o doğuştan gelen gülümseme vardı Uyandığında bir şeyi çok net hissettim: İyi işlerin devam etmesi Ganira Hanım'ın ruhunu memnun ediyor. Bunları yaşadığı için mutluydu, o sevinç de rüyama bir işaret olarak geldi İkinci olay ise ölümünden sonraki ilk doğum günüyle ilgilidir Yine gönül dostlarının girişimiyle "Sanat unutmaz" adlı bir etkinlik düzenlendi. Dekoratif-uygulamalı sanat örnekleri ve tablolardan oluşan bir sergiydi. Aslında bu sergi Hanımefendinin fikrinden yola çıkarak oluştu. Ganira, ancak bunu yaşamı boyunca fark edecek kadar şanslı değildi. Ben de etkinliğin ev sahibiydim O gün çok güzel bir atmosfer vardı. Sanat eserleri konuştu, anılar anlatıldı, anılar susmadı... Sanatın gerçekten unutmadığını bir kez daha gördük O gece Bayan Ganira yeniden uykuya daldı Yine çok hoştu Sanki “iyilik yaşar, iyilik yaşar” diyordu Bir kez daha anladım ki insan bu dünyayı terk edebilir ama yaptıklarıyla gitmez. İyilik gider, iyilik kalır. Hayırlar yaşar ve o işler insanın karşısına bazen alkış olarak, bazen bir an, bazen de rüya olarak çıkar Bayan Ganira bu dünyada yaptığı işi büyük bir yürekle yaptı Bugün de bu çalışmaların devam etmesi onun ruhunu mutlu ediyor Onun hayat felsefesi aslında çok basitti: insanlara fayda sağlamak, umut olmak, yaşamak ve iyiliği yaymak "Ölümün mutlu olmasına izin verme, o sana hayat vermez Sevgisine canından daha çok değer verenler Dünyada tatlı bir hatıra kalacak Aşkla yaşayanlar, aşkla ölenler..." Samad Vurgun Üzeyir Bey Hacıbeyli, hakikat dünyasına kabul edildiğinde böyle yazmıştı... - O şiir Ganira Hanım'ın çok sevdiği bir şiirdi Kardeş sevgisiyle