Bilim insanları kedilerin neden patilerinin üzerine düştüğünü belirledi

Kedilerin düşerken neredeyse her zaman patilerinin üzerine inebilme yeteneği uzun zamandır bilim adamlarının dikkatini çekmiştir. Bu fenomen ilk kez 19. yüzyılda ayrıntılı olarak incelenmiş olsa da, yeni araştırmalar bu "hilenin" mekanizmalarının henüz tam olarak açıklanmadığını gösteriyor. Japon bilim adamları, kedinin omurgasının farklı bölümlerinin farklı esnekliğinin burada önemli bir rol oynadığını keşfettiler AZERTAC, çalışmanın sonuçlarının "The Anatomical Record" dergisinde yayınlandığını bildirdi "Bir kedinin düşmesi" olgusu bilim tarafından yüz yıldan fazla bir süredir bilinmektedir. 1894 yılında Fransız fizyolog Etienne-Jules Marey, yüksek hızlı bir kamerayla bir kedinin havada nasıl döndüğünü ilk kez kaydetti. Fotoğraflarda hayvanın dönmeden düşmeye başladığı ancak havada dönüp patilerinin üzerine düştüğü görülüyor. Bu durum uzun süre açısal momentumun korunumu yasasına aykırı görünüyordu Daha sonra fizikçiler, kedinin vücudunun farklı kısımlarını birbirine göre döndürerek havada yön değiştirebildiğini gösterdi. Ancak bunu yapmasına olanak sağlayan anatomik özellikler daha az araştırılmıştır Yamaguchi Üniversitesi'nden fizyolog Yasuo Higurashi liderliğindeki bir araştırma grubu, kedilerin omurgasının yapısını araştırmaya karar verdi. Bunun için bilim insanları beş hayvanın omurgasını, omurlar arası diskleri ve bağlarını inceledi Omurga torakal ve lomber olmak üzere iki bölüme ayrıldı ve bu parçaların burulma kapasitesi, sertliği ve hareket açıklığı ölçüldü. Göğüs bölgesinin çok daha esnek olduğu, dolayısıyla dönme aralığının yaklaşık üç kat daha fazla olduğu ve sertliğinin bel bölgesine göre çok daha az olduğu ortaya çıktı Ayrıca torasik omurgada "nötr bölge" adı verilen ve omurganın neredeyse hiç kuvvet uygulamadan dönebildiği bir bölge vardır. Bel bölgesinde neredeyse böyle bir bölge yok Bu özelliğin düşmeleri nasıl etkilediğini test etmek için araştırmacılar, iki canlı kedinin düşüşlerini yüksek hızlı bir kamerayla kaydetti. Hayvanlar yaklaşık bir metre yükseklikten yumuşak bir yüzeye sekiz kez dikkatlice düşürüldü Analiz, kedinin tek bir hareketle dönmediğini gösterdi. Önce vücudun ön kısmı döner ve biraz gecikmeyle arka kısmı hareket eder. Bu gecikme yaklaşık 70-90 milisaniye kadardı Bilim adamlarına göre bunun nedeni, vücudun ön kısmının daha hafif olması ve omurganın daha esnek olan göğüs bölgesine bağlı olmasıdır. Daha ağır ve daha sert olan arka kısım ondan sonra hareket eder Araştırmacılar, omurganın bu özelliğinin kedilerin yalnızca havada dönmelerine değil, aynı zamanda koşarken veya zıplarken aniden yön değiştirme gibi diğer karmaşık hareketleri gerçekleştirmelerine de yardımcı olduğuna inanıyor Makalenin yazarları, nihai sonuçlara varmak için daha fazla çalışmaya ihtiyaç olduğunu belirtiyor. Ancak sonuçlar, omurga anatomisinin memeli çevikliğini ve hareketini nasıl etkilediğinin daha iyi anlaşılmasını sağlıyor 2026 © AZERTAC. Telif hakkı saklıdır. Bilgilerin kullanımına hiper bağlantıyla atıfta bulunulmalıdır